بیدار شدن خفته: بازگشت شوالیههای خفته پپناردو

بیدار شدن خفته: بازگشت شوالیههای خفته پپناردو
پپناردو شش نسخه از شماره ۲۰۳۶ خبرنامه تَپبیت را به آثار هنری اصیل تبدیل کرده و مستقیماً روی جلدها با ماژیک شارپی طراحی کرده است. این نسخههای دستساز شامل شخصیتهای آشنا از جهان بصری او، از جمله شوالیههای خفته هستند که قبلاً در موزه BMAG نشویل و رویداد بیتکوین ۲۰۲۶ لاس وگاس به نمایش درآمدهاند. سایر تصاویر شامل سوار ماسکدار FAKEGENESIS، دوریان ناکاموتو و قورباغه پپه میشوند.

هر مجله امضای هنرمند را روی جلد تصویری خود دارد و امضای اضافی با جوهر طلایی را روی یک صفحه داخلی که نقاشی «رویایبین» را بازتولید میکند، حمل میکند. هر مجله همراه با دو کارت معاملاتی اصلی و منحصربهفرد، که برای این همکاری ساخته شدهاند، ارائه میشود.
این پروژه نشاندهنده علاقه فزاینده BTC Inc. به هنر، انتشارات و اشیاء جمعآوریشدنی است و بر اساس نمایشگاه MEMETIKRON پپناردو در بیتکوین ۲۰۲۶ ساخته شده که در آن «رویایبین» (شوالیه قرمز) و «بیرویا» (شوالیه سبز) از نقاط برجسته حراجی BMAG بودند.
این دو نقاشی روغنی، هر کدام به اندازه ۳۰ × ۳۹٫۵ اینچ، شوالیههای درازکش در زرههای قرمز و سبز را نشان میدهند و به بازارهای مالی و نقاشیهای تاریخی ارجاع میدهند. هر کدام به قیمت ۰٫۳۲۶۹۸۸۰۲ بیتکوین (حدود ۲۶۵۰۰ دلار آمریکا) فروخته شدند و مجموعاً ۱۹۷ پیشنهاد خرید دریافت کردند. تصاویر آنها اکنون در کارتهای معاملاتی ساختهشده توسط هنرمند با تنوع رنگی، ترکیبهای بازآمیخته و نسخههای «نادر خالق» دستنقاش الهامگرفته از بافتهای سنتی دوباره ظاهر شدهاند.
در میان بازار رو به رشد کارتهای معاملاتی، آثار پپناردو نقاشی و اشیاء جمعآوریشدنی قابل حمل را به هم پیوند میزنند؛ جایی که کمیابی، اصالت و تنوع ارزش را شکل میدهند. رابطه او با این بازار خیلی پیش از ظهور شوالیههای خفته آغاز شده بود.

در سال ۲۰۲۳، نقاشی FAKEGENESIS او، بازتفسیری از اثر «نапلئون در حال عبور از آلپ» اثر ژاک-لوئی داوید که در آن سوار ماسکداری بر اسب سبز نشسته، در کنفرانس بیتکوین میامی به قیمت ۱٫۶۲۵ بیتکوین فروخته شد. این اثر ابتدا در سال ۲۰۲۲ به عنوان یک کارت «فیک ریرز» ساخته شده بود و به عنوان نقطه عطفی زودهنگام در هنر فیزیکی بیتکوین شناخته میشود که نشاندهنده علاقه فزاینده جمعآورندگان به آثار ناشی از فرهنگ مِیم بیتکوین است.
FAKEGENESIS بعداً روی پشت جلد خبرنامه تَپبیت ظاهر شد و چاپهای آن از طریق فروشگاه این انتشارات در دسترس بود. بازگشت آن به عنوان جلد دستنقاشیشده مجله، تحول غیرمعمولی از کارت معاملاتی به نقاشی، تکثیر چاپی و سرانجام اثر جمعآوریشدنی اصیل را تکمیل میکند.
خبرنامه تَپبیت خود دارای سابقه جمعآوری از شماره اول آن در می ۲۰۱۲ است که توسط میهای آلیسی و ویتالیک بوترین تأسیس شد. در یک رویداد بیتکوین در لندن در سپتامبر ۲۰۱۲، هفت نسخه از شماره اول توسط بیش از ۲۰ تن از اولین شخصیتهای بیتکوین امضا شد. یکی از آنها با پیشنهاد برنده ۷ بیتکوین فروخته شد، هرچند خریدار هرگز خرید را نهایی نکرد یا مجله را دریافت نکرد.
شمارههای اولیه از آن زمان به اشیاء تاریخی مورد تقاضا تبدیل شدهاند و نسخههای ارزیابیشده و نادر آنها جمعآورندگان را جذب میکنند. در سال ۲۰۲۳، تَپبیت جعبه جنسیس را معرفی کرد، مجموعهای محدود از ۲۱ عدد برای جمعآورندگان که شامل ۲۲ شماره اول این انتشارات بود و هر کدام در جعبههای آکریلیک محافظ قرار داشت.

همانطور که کاتالوگهای نمایشگاههای اولیه، کتابهای چاپ اول و پوسترهای کنسرت، ارزشی فراتر از منظور انتشاری اصلی خود پیدا کردهاند، خبرنامه تَپبیت نیز چنین ارزشی را کسب کرده است. جلدهای سفارشیشده پپناردو این تاریخچه را ادامه میدهند و خود این انتشارات را به یک اثر هنری منحصربهفرد تبدیل میکنند.
من با پپناردو درباره نقاشیها، کارتهای معاملاتی و رابطه فزاینده او با خبرنامه تَپبیت صحبت کردم و همچنین با مارک میسون، رئیس رسانههای تَپبیت، درباره اهمیت تاریخی این انتشارات و بازار جمعآورندگان در حال رشد آن گفتوگو کردم.
BMAG: این همکاری پس از اینکه متوجه فضای خالی روی جلد شماره تَپبیت حاوی آثار شما شدید، به سرعت شکل گرفت. چه چیزی شما را وادار کرد تا این مجلات را به آثار هنری اصیل تبدیل کنید و این آثار را چگونه در کنار نقاشیها و کارتهای معاملاتی خود جای میدهید؟
پپناردو: نمیتوانستم از توجه به آن فضای خالی و دعوتکننده روی جلد غافل بمانم. به نظر میرسید جای مناسبی برای طراحی باشد. تصادفی بود که من از طریق انرژی اطراف کارتهای معاملاتی در پلتفرم کانترپارتی وارد بیتکوین شدم، از سال ۲۰۱۶ تا امروز. هال فینی در ایمیل معروف ۱۹۹۳ خود با عنوان «کارتهای معاملاتی رمزی» این اندیشه را پیشبینی کرده بود. البته منظورش اشیاء جمعآوریشدنی دیجیتال بود، اما اصل این اندیشه ثابت مانده است. تاریخ بیتکوین جذابیت مغناطیسی برای اشیاء جمعآوریشدنی دارد؛ مردم میخواهند بخشی از این تاریخ مهم معاصر را در دست داشته باشند. وقتی پنجاه سال دیگر به عقب نگاه کنیم، محتوا و اشیاء ناشی از این جنبش به نسلهای آینده کمک میکند تا از خط زمان عظیم بیتکوین بفهمند.

BMAG: دو شوالیه، «رویایبین» و «بیرویا»، ابتدا بهصورت نقاشیهای روغنی در بیتکوین ۲۰۲۶ لاس وگاس نمایش داده و فروخته شدند. اینها بعداً در تَپبیت ظاهر شدند و اکنون بهصورت کارتهای معاملاتی اصلی با تنوعهای مختلف. معنای این شخصیتها چگونه هنگام حرکت بین نقاشی، انتشارات و کارت جمعآوریشدنی تغییر میکند؟ چه قوانینی نسخههای بازآمیخته شما را هدایت میکنند و از فروش سریع کارتها شگفتزده شدید؟
پپناردو: از سرعت فروش آنها شگفتزده شدم. کلمهای ندارم. اما قطعاً تأیید میکند که آنچه من سعی در ایجاد و ساختن آن با آثارم دارم، ارزشی دارد. استفاده از کارتهای معاملاتی برای بازآمیختن آثار اصلی به من اجازه میدهد عمر هر نقاشی را غنیتر کنم. رسانهها متفاوتاند — روغن روی بوم برای نقاشیها و روشهای مختلف چاپ برای کارتهای معاملاتی — اما دقت و زحمت زیادی که در اجرای هر دو صرف میشود، یکسان است.
بیاماِیجی: اثر «فیکجنیسیس» نقطه عطفی در دوران حرفهای شما شد و از سری آثار جعلی به یک نقاشی اصیل تبدیل گردید که در رویداد بیتکوین ۲۰۲۳ میامی توجه قابل توجهی را به خود جلب کرد. با نگاهی به عقب، چه چیزی از آن لحظه در خاطرتان مانده است و چگونه این اثر بر روش کار و مخاطبان اثرهای شما تأثیر گذاشت؟
پپناردو: «فیکجنیسیس» همیشه اثر محوریای خواهد بود که به من نشان داد چگونه باید به هنرم نگاه کنم. حتی پیش از فروش آن نیز این را میدانستم. این اثر، طرحهای اصلی اخلاقشناسی بیتکوین را بدون آنکه بیش از حد آشکار باشد، در خود جای داده است. هنر در زمینه بیتکوین نباید همواره با نماد بزرگ «B» به شما حمله کند؛ بلکه باید حس آتشین ایستادن در درون تاریخی نوین را به شما القا کند. امید من این است که این اثر به عنوان نمادی از یک جنبش کامل — پیشرونده و صعودی — یاد شود.

بیاماِیجی: شمارههای اولیه روزنامه تَپبیت بهخودیخود به اشیاء تاریخی تبدیل شدهاند؛ از نسخههای امضاشده شماره اول و نسخههای ارزیابیشده تا مجموعه «جنیسیس باکس». حتی شخصیتهایی مانند مایکل سایلور نیز برای حراجیهای خیریه روی جلدهایی که تصویر خودشان را دارند امضا کردهاند. عامل اصلی ارزش جمعآوریپذیری پایدار این انتشارات چیست و چگونه جلدهای سفارشیشده توسط هنرمندانی مانند پپناردو در این تاریخچه جای میگیرند؟
مارک میسون: بیش از ده سال است که روزنامه تَپبیت تحولات بیتکوین را از روند اولیه توسعه فنی تا افراد و فرهنگ اطراف آن مستند میکند. ما هر شماره فیزیکی را بهعنوان ظرفی زمانی میبینیم که لحظهای خاص از مسیر بیتکوین به سوی «ابر-بیتکوینیشدن» را ثبت کرده است.
یکی از مهمترین عوامل ایجاد ارزش جمعآوریپذیری این است که ما هیچگاه شمارههای قدیمی را تجدید چاپ نمیکنیم. هر شماره با تیراژ محدودی منتشر میشود که عرضه محدودی ایجاد کرده و شمارههای اولیه، نسخههای ارزیابیشده و جلدهای امضاشده را بهطور فزایندهای مورد تقاضای جمعآورندگان قرار داده است.
بیتکوین همواره در محل تلاقی فناوری، اقتصاد و فرهنگ وجود داشته است. جلدهای سفارشیشده توسط هنرمندانی مانند پپناردو این رابطه را یک مرحله فراتر میبرند و انتشاراتی که خود بهطور ذاتی جمعآوریپذیر هستند را به آثار هنری اصیل تبدیل میکنند. این گسترشی از آنچه تَپبیت تبدیل شده است: هم سندی از تاریخ بیتکوین و هم خود یک اثر تاریخی.

جلدهای سفارشی و مجموعههای کارتهای معاملاتی پپناردو کمی پس از انتشار تمام شدند و همه شش نسخه منحصربهفرد آن یافتشونده شدند. آثار اضافی نیز همچنان در دسترس هستند، از جمله اثر «مستر کاتس آوت ذا استون (پس از همسن)»، نقاشی محوری نمایشگاه «ممیتیکرون» پپناردو که از موزه بیاماِیجی در نشویل به رویداد بیتکوین ۲۰۲۶ لاس وگاس سفر کرد.
جمعآورندگان میتوانند چاپهای «فیکجنیسیس» و «جنیسیس باکس» را نیز بررسی کنند؛ مجموعهای محدود که ۲۲ شماره اول این انتشارات را از سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ حفظ میکند.
موزه و گالری هنر بیتکوین (بیاماِیجی) نمایشگاهها، حراجیها و همکاریهای بینالمللی با هنرمندان را در زمینه بیتکوین و پیامدهای فرهنگی آن سازماندهی میکند. آثار موجود از نمایشگاه «پول کاغذی» کورتیس ویلیام ریدل را بررسی کنید، همراه با چاپها، آثار اصلی و اشیاء جمعآوریپذیر دیگر.
بیاماِیجی در تاریخ ۴ تا ۶ نوامبر ۲۰۲۶ به رویداد بیتکوین آمستردام بازمیگردد و هنرمندان اروپایی را در موضوعات پول، قدرت و بیتکوین ارائه خواهد داد. برای اطلاعات بیشتر به مقالات «معماری پول» و «جریان زیرین» مراجعه کنید. از کد تخفیف BA26-BMAG20 برای ورود با تخفیف استفاده نمایید.
این پست با عنوان «خوابآلوده بیدار شده است: شوالیههای خوابیده پپناردو بازگشتهاند» ابتدا در روزنامه تَپبیت منتشر شد و توسط دنیس کوخ نوشته شده است.


