سوالات بزرگ: آیا ساتوشی واقعاً ۱٫۱ میلیون بیت‌کوین مالکیت دارد؟

Tapbit Wire - Tapbit NewsTapbit Wire·منبع:Cointelegraph·
اشتراک‌گذاری

یکی از اولین چیزهایی که هرکس دربارهٔ بیت‌کوین می‌آموزد، وجود خالقی ناشناس است — و او چندین بار میلیاردر شده است.

تقریباً ۱٫۱ میلیون بیت‌کوین به طور گسترده‌ای به ساتوشی ناکاموتو نسبت داده می‌شود، اما این عدد بر پایهٔ ردیابی جنایی یک عملیات استخراج است، نه یک فرد. این تخمین همچنین بسته به سخت‌گیری در اعمال «آزمون اثر انگشت» متفاوت، بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ بیت‌کوین تغییر می‌کند.

وقتی ۶۰۰ بیت‌کوین استخراج‌شده در سال ۲۰۱۰ پس از ۱۶ سال ناگهان جابجا شد و شایعاتی دربارهٔ «بیدار شدن سکه‌های ساتوشی» را تحریک کرد، این تمایز اهمیت بیشتری پیدا کرد.

این سکه‌ها از ۱۲ جایزهٔ بلاک قدیمی و بی‌حرکتی بودند که در چهار روز مارس ۲۰۱۰ استخراج شده و تا ۵ سپتامبر امسال بدون هیچ تغییری باقی ماندند، زمانی که شخصی که کلیدهای خصوصی را کنترل می‌کرد، آن‌ها را ظرف نیم‌ساعت یکی‌پس‌از‌دیگر خرج کرد.

اما این به معنای آن نیست که فردی که این ۴۶ میلیون دلار بیت‌کوین را خرج کرد، خود ساتوشی بوده است.

بلوکچین سکه‌ها را ردیابی می‌کند، نه افراد را.

ردیاب بلوکچین Whale Alert هیچ ارتباطی بین این ۶۰۰ بیت‌کوین و ذخیرهٔ مرموز خالق بیت‌کوین پیدا نکرد.

شرکت تحقیقاتی بلوکچین Bitquery کشف کرد که ۱۰ تا از این ۱۲ بلاک الگوی متمایز استخراج مرتبط با عملیات ساتوشی (معروف به «پاتوشی») را نشان نمی‌دهند.

و دو بلاک باقی‌مانده تنها تطابق ضعیفی داشتند که بر اساس گفتهٔ محقق Bitquery، گاوراو آگراوال، ممکن است تصادفی رخ داده باشد.

با این حال، این جوایز توسط یک ماشین واحد استخراج شده‌اند و کسی که امسال آن‌ها را خرج کرد، کلیدهای خصوصی را کنترل می‌کرد؛ اما همان‌طور که آگراوال اشاره می‌کند:

«زنجیره نمی‌تواند بگوید که دستی که در سال ۲۰۲۶ حرکت کرده، متعلق به فردی است که در سال ۲۰۱۰ ماشین را اداره می‌کرد.»

این راز احتمالاً همیشه حل‌نشدنی باقی می‌ماند، چون کلیدهای خصوصی قابل ارث‌بری، فروش، دزدیده‌شدن یا بازیابی از یک درایو قدیمی یافت‌شده در فروشگاه دست‌دوم هستند. آگراوال تأکید می‌کند که «زنجیره فقط ثبت می‌کند که کسی آن را داشته است.»

تراکنش‌های خرج‌شده از نرم‌افزار کیف‌پول مدرن استفاده کردند که نسخهٔ سال ۲۰۱۰ نمی‌توانست آن را تولید کند؛ بنابراین «حداقل کلیدها در یک سیستم جدید بارگذاری شده‌اند.»

الگوی پاتوشی پشت این ثروت

اگر بلوکچین نتواند به ما بگوید که صاحب آن سکه‌های اولیه کیست، پس چگونه می‌دانیم که این ۱٫۱ میلیون بیت‌کوین واقعاً متعلق به ساتوشی بوده است؟ شواهد غیرمستقیم بهترین شواهد موجود هستند.

در سال ۲۰۱۳، محقق سرژیو دمیان لرنر اثر انگشت متمایزی در اولین بلاک‌های بیت‌کوین شناسایی کرد که نشان‌دهندهٔ فعالیت یک ماینر بود که ماشین خود را متفاوت از سایر ماینرها روی شبکه اجرا می‌کرد و این الگو در هزاران بلاک قابل ردیابی بود.

لرنر تخمین زد که این ماینر حدود ۱٫۱ میلیون بیت‌کوین جمع‌آوری کرده است و بیش از ده سال پس از آن نیز همچنان به محاسبات خود پایبند است.

سرژیو درمیان لرنر الگوی پاتوشی را شناسایی کرد. منبع: Bitslong

«این ادعا دقیق است،» او به مجله می‌گوید، «با این توضیح که شواهد غیرمستقیم هستند؛ هیچ اثبات ریاضی یا شاهد مستقیمی وجود ندارد.»

او می‌گوید استدلال ارتباط پاتوشی با ساتوشی فراتر از اثر انگشت ماینینگ است، چرا که چندین کاربر اولیه بیت‌کوین از جمله هَل فینی، داستین دی. ترامل، نیکلاس بوهم و مایک هیرن، انتقال‌هایی دریافت کردند که الگوی پاتوشی را نشان می‌دهند:

«تمام این انتقال‌ها از کوین‌بیس‌هایی با الگوی پاتوشی انجام شده‌اند: این موضوع دلایل قانع‌کننده‌ای بر یکسان بودن پاتوشی و ساتوشی ارائه می‌دهد، اگرچه اثبات قطعی نیست.»

لرنر همچنین می‌گوید این ماینر به‌جای استفاده از کلاینت استاندارد، از نرم‌افزار ماینینگ تخصصی بهره می‌برده است که احتمالاً پیش از راه‌اندازی بیت‌کوین ساخته شده است. این امر احتمال اینکه ماینر دیگری در طی چند ساعت بین اعلام نسخه ۰٫۱ بیت‌کوین و ماینینگ بلوک اول، یک تنظیمات تخصصی کاربردی ایجاد کرده باشد را «بسیار ناپایدار» می‌کند. او می‌گوید:

«هر کسی که الگوی پاتوشی را ماین کرده، دقیقاً از اولین لحظات آغاز بیت‌کوین شروع کرده است.»

بیت‌کوئری ثروت را از صفر بازسازی کرد

۱۳ سال پس از شناسایی پاتوشی توسط لرنر، بیت‌کوئری اثر انگشت را از بلوک‌های خام بازسازی کرد، ۵۴٬۳۱۶ بلوک از دوران اولیه بیت‌کوین را ارزیابی کرد و تمام سکه‌ها را تا تاریخ ۱ شهریور ۱۴۰۵ دنبال نمود.

بازسازی «بالاترین درجه» آن‌ها با لیست عمومی پاتوشی در ۹۹٫۲٪ بلوک‌ها همخوانی دارد و این شرکت هیچ استثنا‌ای نیز در آزمون ترتیب زمانی در ۵٬۸۳۶ جفت بلوک مجاور نیافت.

«من آزمون قوی‌تری برای این موضوع نمی‌شناسم،» اگراوال می‌گوید.

تخمین بیت‌کوئری از کل ثروت. منبع: Bitquery.io

اما این تحلیل بر روی عدد معروف ۱٫۱ میلیون بیت‌کوین تردیدی ایجاد می‌کند، چرا که عددی که بیت‌کوئری یافته است بستگی به سخت‌گیری در اعمال الگو دارد.

اگراوال می‌گوید: «در صورت اعمال سخت‌گیرانه، اثر انگشت تنها کمی کمتر از ۰٫۹ میلیون بیت‌کوین را پوشش می‌دهد» و «سخاوت‌آمیزترین تفسیر» حدود ۱٫۱۷ میلیون است.

این به معنای رد تخمین لرنر توسط بیت‌کوئری نیست، بلکه نشان می‌دهد که اندازه ذخیره پاتوشی چگونه به نحوه اعمال الگوی ماینینگ وابسته است.

اگراوال می‌گوید: «تخمین‌های منتشرشده بین ۱٫۰ تا ۱٫۱۳ میلیون در این بازه قرار دارند، بنابراین ما این عدد را تغییر ندادیم.»

چه چیزی ساتوشی را به ۱٫۱ میلیون بیت‌کوین پیوند می‌زند؟

اگراوال می‌گوید ادعای «ساتوشی ناکاموتو صاحب ۱٫۱ میلیون بیت‌کوین است» در واقع سه ادعا بر روی هم انباشته‌شده است.

«ساتوشی ناکاموتو» بزرگ‌ترین صاحب بیت‌کوین است. منبع: Arkham

ادعای اینکه سکه‌ها از یک دستگاه منشاء گرفته‌اند، از شواهد قوی‌ای پشتیبانی می‌شود. ادعای اینکه دستگاه متعلق به ساتوشی بوده، غیرمستقیم است و ادعای اینکه کلیدها همچنان تحت کنترل او هستند، به دلیل عدم حرکت هرگز این سکه‌ها قابل اثبات نیست.

بیت‌کوئری همچنین تراکنشی از سال ۲۰۱۰ را کشف کرد که «در هیچ مطالعهٔ منتشرشده‌ای» گزارش نشده بود.

در ۱۷ می ۲۰۱۰، ۶۰۰ بیت‌کوین از پاداش‌های اولیه استخراج‌شده در دو تراکنش با فاصلهٔ حدود یک ساعت جابجا شد. اولین تراکنش در ساعت ۲۲:۰۴ به وقت UTC، ۱۰ پاداش بلوک معادل ۵۰۰ بیت‌کوین را خرج کرد و دومین تراکنش در ساعت ۲۳:۰۷ به وقت UTC، دو پاداش بلوک دیگر معادل ۱۰۰ بیت‌کوین را خرج کرد.

این سکه‌ها در نقاط مختلف سال ۲۰۰۹ استخراج شده بودند، از جمله پاداش‌های ابتدایی و انتهایی اولین سال بیت‌کوین.

آگراوال می‌گوید: «این امر اهمیت دارد، به‌نظر من، زیرا واضح‌ترین لحظه‌ای است که خود زنجیره — نه الگوی آماری — نشان می‌دهد این بلوک‌ها با هم مرتبط‌اند.» او می‌افزاید که این «نزدیک‌ترین چیزی است که زنجیره می‌تواند به تأیید این موضوع برسد که بلوک‌های سراسر سال ۲۰۰۹ در یک کیف پول قرار داشته‌اند، که همان چیزی است که الگو برای کل مجموعه ادعا می‌کند.»

بنابراین می‌دانیم کسی که کلیدهای مربوطه را کنترل می‌کرد، به پاداش‌های بلوک استخراج‌شده در سراسر سال ۲۰۰۹ دسترسی داشت، اما نام شخص پشت آن‌ها مشخص نیست.

برخلاف تراکنش می ۲۰۱۰، ۶۰۰ بیت‌کوین جابجا‌شده در این سپتامبر متعلق به ماینر پاتوشی نیستند و هیچ شواهد جدیدی وجود ندارد که آن‌ها را به ذخیرهٔ «ساتوشی» مرتبط کند. آگراوال می‌گوید: «هیچ چیز در محاسبات این موضوع را حل نمی‌کند، بنابراین هرگز مطمئن نخواهیم شد.»