متن کامل سخنرانی شریک مدیریتی دراگونفلای: عوامل + ارزهای دیجیتال، چه چیزی واقعی است و چه چیزی تنها آسایش خود-جویانه؟

در ۷ اکتبر در کنفرانس TOKEN2049 در سنگاپور، حسیب قریشی، شریک مدیریتی دراگونفلای، سخنرانی کلیدی با عنوان «عوامل و ارزهای دیجیتال: چه چیزی واقعی است و چه چیزی تنها واکنشی است» ارائه کرد. در ادامه متن کامل سخنرانی، به‌صورت سازمان‌یافته توسط هوش مصنوعی، آمده است.

۱. اعتراف: من اشتباه کردم

اول، بازتابی شخصی: من مدتی است دربارهٔ عوامل و ارزهای دیجیتال صحبت می‌کنم و اشتباه کردم. زمانی ادعا کردم که تمام عوامل از ارزهای دیجیتال استفاده خواهند کرد و سیستم‌های مالی سنتی هرگز پیش از راه‌اندازی عوامل آماده نخواهند بود. این ادعا نادرست بود. واقعیت این است: عامل شما به ارز دیجیتال نیاز ندارد؛ شما نیاز دارید.

بیایید روایت بازار اوایل امسال را یادآور شویم: همه می‌گفتند پرداخت‌های عاملی انفجاری خواهد شد، منحنی رو به بالا بود و «کاملاً واضح است — کاربران واقعی ارزهای دیجیتال انسان‌های عادی نخواهند بود، بلکه هوش مصنوعی خواهند بود.»

۲. واقعیت: عوامل از کارت‌های اعتباری استفاده می‌کنند

آن منحنی تنها تا نوامبر گذشته ادامه یافت. پس از آن چه اتفاقی افتاد؟ جهت آن معکوس شد. در عمل، عوامل به‌طور گسترده از x402 (پروتکل پرداخت عاملی کوین‌بیس) استفاده نمی‌کنند — ۹۰٪ از حجم پرداخت‌های x402 صرفاً برای بهره‌برداری از پاداش‌هاست که بسیار «کریپتویی» است.

اما عوامل واقعاً اینجا هستند: محصولات عاملی مصرفی مختلف به‌سرعت در حال رشد هستند و اوپن‌آی‌آی نیز درگیر این حوزه است. آنها از چه چیزی استفاده می‌کنند؟ کارت‌ها، دقیقاً مثل همهٔ ما. شرکت‌هایی مانند رِین، ویزا، رَمپ و استرایپ محصولات کارت عاملی را راه‌اندازی کرده‌اند — یعنی کارت‌های فرعی زیر کارت اصلی شما با محدودیت‌های خرج و تنظیمات هزینه. این شرکت‌ها به‌وضوح می‌دانند که تجارت عاملی اهمیت بزرگی خواهد داشت و برای آن آماده‌اند.

من نیز از یک عامل استفاده می‌کنم. آن را با کیف پول دیجیتالی راه‌اندازی کردم، اما امکانات خرید آن امروز محدود است؛ همچنین به آن یک کارت دادم — بیشتر چیزهایی که به من کمک کرد خریداری کنم با کارت انجام شد. در سناریوی فعلی پرداخت‌های مصرفی، کارت‌ها تقریباً راه‌حل اصلی هستند. کارت‌ها البته همه‌چیز نیستند: در بازارهای توسعه‌یافته‌ای مانند ایالات متحده رایج‌اند، اما در سراسر جهان نیستند، درحالی‌که عوامل در همه‌جا خواهند بود. بنابراین کارت‌ها تنها راه‌حل نیستند، اما روایت اوایل امسال مبنی بر اینکه «عوامل از ارزهای دیجیتال استفاده خواهند کرد و سیستم‌های سنتی آماده نخواهند بود» اشتباه بود؛ سیستم‌ها از پیش آماده‌اند.

این بخش «واکنشی» است: علاوه بر کاربردهای سنتی مانند پرداخت‌های بین‌المللی و انتقال‌های بزرگ، تقاطع عوامل و ارزهای دیجیتال به‌اندازه‌ای که روایت اوایل امسال نشان می‌داد مهم نیست — کاری که عوامل با ارزهای دیجیتال انجام می‌دهند تقریباً مشابه کاری است که شما امروز با آن‌ها انجام می‌دهید. اما عوامل جنبه‌های دیگر ارزهای دیجیتال را اساساً تغییر خواهند داد و این نکتهٔ کلیدی است.

۳. عوامل کارهای دشوار را آسان می‌کنند: دولت‌ها تحت فشار قرار گرفته‌اند

مهم‌ترین بینش دربارهٔ عوامل این است: عوامل کارهای دشوار را آسان می‌کنند. دولت‌های سراسر جهان این امر را احساس می‌کنند و در وضعیتی اضطراری قرار دارند — زیرا خدمات دولتی همواره بر یک متراکم بوروکراتیک عظیم استوار بوده‌اند و این امید را داشته‌اند که شهروندان عادی نتوانند به‌راحتی این سیستم را پیمایش کنند: ارسال دعاوی دادگاه، ارائه شکایات به اداره محافظت از مصرف‌کنندگان مالی (CFPB)، درخواست مزایا، ثبت شکایات مسکن، همه این‌ها با سطوح مسدودکننده‌ای مواجه هستند.

امروز، تقریباً همه این خدمات در سراسر جهان شاهد انفجار درخواست‌ها هستند — دولت‌ها توسط عوامل هوش مصنوعی «بسیار تحت فشار» قرار گرفته‌اند: عوامل به‌وفاق با مالکان خود در مصرف خدمات عمومی عمل می‌کنند. مشکل این است که دولت‌ها هرگز برای «ارسال همه‌گیر شکایات» طراحی نشده‌اند. این سیستم‌ها در واقع «سیستم‌های نهفته تخصیص منابع» هستند — که از «بسیار دشوار و آزاردهنده بودن» برای محدود کردن ضمنی دسترسی استفاده می‌کنند و این مکانیزم در عصر عوامل شکست خورده است.

۴. عوامل ارزهای دیجیتال را قابل‌اطمینان می‌کنند: شما را از اشتباهات خود محافظت می‌کنند

«آسان کردن کارهای دشوار» در حوزهٔ دیگری نیز کاربرد دارد: خود ارزهای دیجیتال بسیار دشوار است — مردم نمی‌دانند چگونه از کیف‌پول‌ها استفاده کنند، هزینه‌های گَس را درک نمی‌کنند، پل‌های بین‌زنجیره‌ای را متوجه نمی‌شوند، بنابراین افراد عادی از استفاده از آن می‌ترسند. و افراد عادی نه‌تنها می‌ترسند، بلکه واقعاً اشتباه می‌کنند: هک می‌شوند، قربانی فیشینگ می‌شوند، در تله‌های عسلی گیر می‌افتند و بخش قابل‌توجهی از دارایی‌ها به‌دلیل چنین اشتباهاتی — صرفاً با بررسی رکوردهای زنجیره‌ای — از دست می‌رود.

این بدان معناست که یکی از مهم‌ترین روش‌هایی که عوامل ارزهای دیجیتال را تغییر می‌دهند، افزایش قابل‌اطمینان‌بودن آن‌هاست — یعنی محافظت از شما در برابر اشتباهات خودتان.

چرا به بانک‌ها اعتماد می‌کنیم؟ صادقانه بگویم، من بیش از ده سال در حوزهٔ ارزهای دیجیتال فعالیت داشته‌ام و هنوز هنگام انتقال مبلغ بزرگی با کیف‌پول احساس نگرانی می‌کنم — اگر اشتباهی پول را به کرهٔ شمالی بفرستم چه؟ اما هرگز این نگرانی را هنگام انتقال پول در حساب بانکی ندارم، زیرا بانک‌ها مانع اشتباهات من می‌شوند: اگر واقعاً بخواهم پولی به کرهٔ شمالی بفرستم، بانک جلوی آن را می‌گیرد. این امر به‌دلیل وجود یک لایهٔ هوشمند — یعنی بانک‌ها — که بین من و پولم قرار دارد و به‌عنوان عامل هوشمند من خطاهایم را مدیریت می‌کند، امکان‌پذیر است.

وقتی هوش مصنوعی به رابط برنامه‌نویسی (API) بلاکچین تبدیل شود، همین اتفاق در دنیای کریپتو نیز رخ خواهد داد: هرگز فریب‌خورده، هک‌شده یا کلاهبرداری نخواهید شد؛ به دلیل سم‌زدن DNS، اساساً وارد رابط جعلی نخواهید شد؛ اگر قراردادی مورد حمله قرار گیرد، عامل هوشمند ابتدا برای شما آن را بررسی می‌کند؛ فکر می‌کنید آدرسی را کپی کرده‌اید، اما در واقع متعلق به کره شمالی است — عامل‌ها همیشه برای شما تأیید می‌کنند. عامل‌ها هرگز تنبل نیستند، هرگز مراحلی را از قلم نمی‌اندازند، هرگز خسته نمی‌شوند و هرگز اشتباهاتی را که شما مرتکب می‌شوید، تکرار نمی‌کنند. پنج سال دیگر، نحوه استفاده ما از کریپتو کاملاً متفاوت از امروز خواهد بود و رابطه اعتماد مردم به کریپتو نیز دوباره شکل‌گیری خواهد یافت.

۵. حریم خصوصی هرگز حق نبوده؛ بلکه مانعی است

نظر من ممکن است سخت‌گیرانه باشد: حریم خصوصی هرگز حق نبوده و ما هرگز حریم خصوصی مؤثری نداشته‌ایم — در واقع این یک شکل از تقسیم‌بندی منابع است. این مسئله این نیست که دولت اجازه ادعای حقوق را نمی‌دهد، بلکه واقعیت «خیلی زحمت‌بر» است که همه را از این کار بازمی‌دارد.

یکی از قضات دیوان عالی ایالات متحده در پرونده ردیابی GPS روشن کرد: در دوران پیش از رایانه، بزرگ‌ترین حفاظت از حریم خصوصی نه قانون اساسی و نه قانونی بود، بلکه عملی بود — قانون شما را در برابر نقض حریم خصوصی حفظ نمی‌کند، بلکه واقعیت «پلیس وقت ندارد که ۲۴ ساعته هر مشکوکی را دنبال کند» شما را محافظت می‌کند.

فناوری تعادل را تغییر داده است. داریو آモデی، بنیان‌گذار انترُپیک، در رویارویی با وزارت دفاع ایالات متحده همین موضوع را برجسته کرد: هوش مصنوعی قدرتمند امکان «تجمیع خودکار و در مقیاس بزرگ تصویری کامل از زندگی هر فردی» را فراهم می‌کند — داده‌های ما از مدت‌ها پیش در نشت‌های مختلف پراکنده‌اند و اطلاعات همه افراد در وب تاریک در حال شناور شدن است. تنها چیزی که قبلاً مانع از تجمیع «شما کیستید و چه می‌کنید» توسط دیگران بود، هزینه بود.

جدیدترین جنجال اطراف شرکت دوربین‌ساز آمریکایی فلاک (Flock) نمونه‌ای عالی است: وجود دوربین در گوشه‌های خیابان امروزه رایج و غیرمجاز نیست؛ تفاوت در مقیاس است — وقتی در هر گوشه خیابان دوربینی وجود دارد و هوش مصنوعی بتواند بلافاصله تمام ضبط‌ها را بازیابی کند، تعدادِ انبوهِ دوربین‌ها تغییر کیفی ایجاد می‌کند و ناگهان دولت می‌تواند «همیشه محل حضور همه را بداند». تنها تغییر، فناوری است.

دنیای کریپتو نیز شاهد همین پدیده است: حملات فیزیکی علیه صاحبان کریپتو در سال‌های ۲۰۲۵–۲۰۲۶ انتظار می‌رود به‌طور قابل توجهی افزایش یابد و گزارش‌شده‌ترین حملات فیزیکی به بالاترین سطح تاریخی خود رسیده است. برای کسانی که دارایی‌هایشان عمومی و قابل ردیابی است، آرامش قبلی «کی دغدغه این کار را دارد؟ من فقط یک کاربر کوچک هستم» بود. قبلاً مجرمان باید زحمت زیادی برای هدف‌گیری شما می‌کشیدند؛ امروز دیگر این انگیزه لازم نیست.

۶. زیر چشم‌انداز همه‌بین: هوش مصنوعی قدرت دولت را افزایش می‌دهد، کریپتو قدرت افراد را تقویت می‌کند

این «چشم‌انداز همه‌بین» بخش مهمی از دلایل وجود کریپتو است. در این بعد، دو جهت فناوری مخالف هستند: هوش مصنوعی اساساً قدرت دولت را افزایش می‌دهد — محدودیت‌های سنتی دولت را که «خیلی کند، خیلی ناتوان و ناتوان در درک داده‌ها» بودند، از بین می‌برد؛ در مقابل، کریپتو قدرت را از دولت به افراد منتقل می‌کند. در جهانی که دولت هر روز قدرتمندتر و تواناتر در دیدن همه چیز می‌شود، کریپتو تنها سپر شماست.

اما معضل تاریخی حریم خصوصی این است: مردم می‌گویند حریم خصوصی برایشان مهم است، اما اقداماتشان داستان دیگری می‌گوید — آن‌ها به‌آسانی سوابق گفت‌وگوی خود را به متا، ChatGPT و گوگل می‌سپارند. حریم خصوصی تنها زمانی پیروز می‌شود که «آسان» باشد، نه زمانی که «مهم» باشد. تاریخ مرارا ثابت کرده است: اینترنت تنها زمانی اتصال‌های رمزگذاری‌شده را پیش‌فرض قرار داد که Let's Encrypt گواهی‌های HTTPS را تقریباً رایگان کرد — قبلاً SSL کند و گران بود و فقط در صفحات پرداخت استفاده می‌شد؛ ابزارهای گفت‌وگو تنها زمانی به‌طور گسترده استفاده شدند که Signal کاربرپسند شد و واتساپ رمزنگاری پایان‌به‌پایان را اعمال کرد و امکان پذیرش واقعی آن را برای میلیاردها نفر فراهم کرد. اخیراً Zcash نیز همین روند را نشان می‌دهد: بهبود تجربه کاربری (UX) مستقیماً افزایش استفاده از آدرس‌های محافظت‌شده را توضیح می‌دهد.

قضاوت اصلی من این است: هوش مصنوعی تحولی مشابه را برای حریم خصوصی رقم خواهد زد. عامل هوشمند شما به نگهبان شما در برابر نقض حریم خصوصی تبدیل خواهد شد: وقتی عامل شما به‌اندازه کافی قدرتمند شد، کافی است بگویید «من را نامرئی کن» — ردپای عمومی من را پاک کن، امنیت عملیاتی برتری برای من فراهم کن، تمام اطلاعات مربوط به من را از وب تاریک حذف کن و شبیه‌سازی کن «اگر من یک مجرم بودم، چگونه شما را پیدا و مورد حمله قرار می‌دادم». پروتکل‌های حریم خصوصی مانند Zcash امروزه واقعاً سخت‌کاربرد هستند، اما وقتی عامل‌ها رابط شما با کریپتو شوند، همه این‌ها بدون هیچ هزینه‌ای برای شما انجام خواهند شد — «برای این کار از بیت‌کوین استفاده نکنید، از Zcash استفاده کنید؛ از متن ساده استفاده نکنید، از متن رمزگذاری‌شده استفاده کنید.»

۷. قطعه نهایی: هوش مصنوعی خصوصی

قطعه نهایی تصویر کامل، هوش مصنوعی خصوصی است. به عنوان مثال، پلتفرم هوش مصنوعی محافظت‌کننده از حریم خصوصی ونیس (بخشی از سبد سرمایه‌گذاری دراگونفلای) را در نظر بگیرید: این پلتفرم معادل «ChatGPT خصوصی» است و روی مسیری رمزگذاری‌شده اجرا می‌شود. حتی می‌توانید به‌طور کاملاً ناشناس از آن استفاده کنید — فقط با آدرس اتریوم ثبت‌نام کنید و با استیبل‌کوین‌ها پرداخت کنید.

من معتقدم این مهم‌ترین نبرد در حوزه آزادی‌های مدنی در دهه آینده خواهد بود: اول، چگونه از گسترش قدرت دولت در برابر خود محافظت کنیم؛ دوم، چگونه کنترل هوش مصنوعی را حفظ کنیم — هوش مصنوعی مهم‌ترین فناوری سیاسی‌شده دهه آینده خواهد بود.

۸. نتیجه‌گیری

داستان‌هایی مبنی بر اینکه «عامل‌ها از کریپتو برای انجام همه کارهایشان استفاده خواهند کرد» — به باور من بی‌اساس است. برای اکثر مصرف‌کنندگان، عامل‌ها از همان چیزهایی استفاده می‌کنند که شما استفاده می‌کنید. اما نتیجه‌گیری نهایی من این است: عامل شما به کریپتو نیاز ندارد؛ بلکه خود شما به کریپتو نیاز دارید.