مورگان استنلی بازار رباتیک چین را بررسی کرد: شرکت‌ها همچنان تمایل به خرید ربات‌های انسان‌نما دارند، اما اجرای گسترده باید صبر کند.

Tapbit Wire - Tapbit NewsTapbit Wire·منبع:TheBlockBeats·
اشتراک‌گذاری

خلاصه

· ۶۴٪ از شرکت‌های پرسیده‌شده در سه سال آینده قصد اجرای پروژه‌های آزمایشی یا گسترده‌تر برای ربات‌های انسان‌نما با چرخ یا پا را دارند که کمی بیشتر از ۶۲٪ سال گذشته است، اما این امر به معنای خرید واقعی نیست.

· برای همان زمان پایان ۲۰۲۷، انتظارات از اجرای ربات‌های ترکیبی، ربات‌های انسان‌نما با چرخ و ربات‌های انسان‌نما با پا همگی به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته‌است.

· ۷۲٪ از خریداران بالقوه معتقدند قیمت مناسب هر واحد برای اجرای گسترده باید زیر ۱۰۰٬۰۰۰ یوان چینی باشد؛ ۸۲٪ نیز دوره بازگشت سرمایه را کمتر از سه سال می‌خواهند.

· سهم شرکت‌های راضی از عملکرد ربات‌های انسان‌نما موجود از ۲۳٪ به ۱۸٪ کاهش یافته‌است؛ قابلیت اطمینان، کارایی، هزینه کل و بازده سرمایه‌گذاری به‌عنوان چهار معیار اصلی خرید شناخته شده‌اند.

· تقاضای شرکت‌ها برای قابلیت‌های محدود چندوظیفه‌ای افزایش یافته‌است، اما اجرای واقعی همچنان به سناریوهای خاص، ادغام سیستمی و بهبود اندازه‌گیری‌شده کارایی تولید بستگی دارد.

مورگان استنلی پیش‌بینی می‌کند که تعداد ربات‌های انسان‌نما فرستاده‌شده به چین در سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به‌ترتیب ۵۰٬۰۰۰ و ۱۰۰٬۰۰۰ دستگاه خواهد بود؛ این ارقام پیش‌بینی‌های نهادی هستند و آمار سفارشات این نظرسنجی نیستند.

مورگان استنلی در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ دومین نظرسنجی سالانه خود از شرکت‌های چینی در زمینه ربات‌های انسان‌نما را منتشر کرد. نسبت به سال گذشته، تمایل شرکت‌ها به پذیرش همچنان نسبتاً بالا است، اما انتقال از نمایش‌ها و پروژه‌های آزمایشی به اجرای گسترده طولانی‌تر خواهد بود.

این نظرسنجی در سپتامبر ۲۰۲۶ به‌صورت آنلاین انجام شد و شامل ۹۴ مدیر ارشد چینی بود که مستقیماً در تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاری روی ربات‌ها نقش داشتند و همه از سازمان‌هایی با درآمد سالانه حداقل ۱ میلیارد یوان چینی بودند. از این میان، شرکت ۶۰ پاسخ‌دهنده قصد اجرای ربات‌های انسان‌نما با چرخ یا پا را در سه سال آینده دارند و در این گزارش به‌عنوان «خریداران بالقوه» طبقه‌بندی شده‌اند. شاخص‌هایی مانند قیمت، رضایت و معیارهای خرید عمدتاً از این زیرنمونه استخراج شده‌اند.

شرکت‌ها در تقاضاهای خود روشن‌تر شده‌اند: ربات‌ها باید با فرآیندهای تولید موجود سازگار باشند، وظایف را به‌طور قابل اعتماد انجام دهند و سرمایه در زمانی قابل قبول بازگردانده شود. کمبود داده‌ها، تطبیق‌پذیری محدود در وظایف و سناریوهای مختلف و قابلیت اطمینان سخت‌افزاری همچنان تجاری‌سازی را محدود می‌کنند.

تمایل همچنان بالا است، اما انتظارات از اجرا حدود یک سال به تعویق افتاده‌است

در این نظرسنجی، ۶۴٪ از شرکت‌های پرسیده‌شده در سه سال آینده قصد اجرای پروژه‌های آزمایشی یا گسترده‌تر برای ربات‌های انسان‌نما با چرخ یا پا را دارند که کمی بیشتر از ۶۲٪ نظرسنجی ۲۰۲۵ است. با این حال، دو نظرسنجی از نمونه‌های کاملاً یکسانی استفاده نکرده‌اند: سهم شرکت‌های تولیدی از ۵۱٪ به ۶۵٪ افزایش یافته‌است و صنعت تولید به‌طور ذاتی احتمال پذیرش زودهنگام‌تر ربات‌ها را دارد. این تغییر ساختاری ممکن است مقایسه سالانه تمایل به پذیرش را تحت تأثیر قرار دهد.

اجراهای واقعی افزایش یافته‌اند، اما پوشش همچنان محدود است. در میان شرکت‌هایی که پروژه‌های آزمایشی یا گسترده‌تر را آغاز کرده‌اند، سهم مربوط به ربات‌های ترکیبی ۱۹٪، ربات‌های انسان‌نما با چرخ ۱۰٪ و ربات‌های انسان‌نما با پا ۶٪ است؛ امسال این اعداد به‌ترتیب ۱۴٪، ۶٪ و ۵٪ بودند. این نسبت‌ها نشان‌دهنده آغاز پروژه‌هاست و نباید به‌عنوان نرخ نفوذ اجرای گسترده در نظر گرفته شوند.

انتظارات برای همان نقطه زمانی آینده تغییر قابل‌توجه‌تری نشان داده‌اند. در نظرسنجی ۲۰۲۵، ۶۴٪ از شرکت‌های پاسخ‌دهنده انتظار داشتند تا پایان ۲۰۲۷ ربات‌های ترکیبی، ۵۸٪ ربات‌های انسان‌نما با چرخ و ۴۱٪ ربات‌های انسان‌نما با پا را اجرا کنند. امسال این سه عدد به‌ترتیب به ۵۰٪، ۳۶٪ و ۲۲٪ کاهش یافته‌اند. مورگان استنلی بنابراین قضاوت می‌کند که منحنی کلی پذیرش حدود یک سال به عقب جابجا شده‌است.

حتی زمانی که افق زمانی تا پایان ۲۰۲۸ گسترش می‌یابد، اجرای کوچک‌مقیاس همچنان غالب است. در میان تمام شرکت‌های پاسخ‌دهنده، ۴۶٪ انتظار دارند تا آن زمان ۱ تا ۱۰ ربات ترکیبی، ۴۰٪ ربات‌های انسان‌نما با چرخ و ۳۳٪ ربات‌های انسان‌نما با پا اجرا کنند؛ سهم شرکت‌هایی که انتظار اجرای بیش از ۵۰ دستگاه را دارند به‌ترتیب فقط ۱۳٪، ۴٪ و ۴٪ است. این سه دسته ربات به‌صورت جداگانه شمارش شده‌اند و نباید با هم جمع شوند.

مورگان استنلی معتقد است مرحله بعدی احتمالاً با افزایش تعداد پروژه‌های آزمایشی مشخص می‌شود، درحالی‌که گسترش مقیاس به اعتبارسنجی قابلیت اطمینان، تطبیق‌پذیری در سناریوها و ادغام سیستمی بستگی دارد. ربات‌های ترکیبی و ربات‌های انسان‌نما با چرخ احتمالاً زودتر وارد کارخانه‌ها و انبارها می‌شوند. برای محیط‌هایی با کف صاف و فرآیندهای نسبتاً ثابت، تحرک با چرخ می‌تواند نیازهای بسیاری را برآورده کند. ربات‌های پادار همچنان پتانسیلی در زمین‌های پیچیده و وظایف با ارزش بالا دارند، اما محدودیت‌های فنی و قابلیت اطمینان ممکن است اجرای گسترده آن‌ها را به تأخیر بیندازد.

بودجه‌های خرید محتاطانه‌تر، با قیمت‌های زیر ۱۰۰٬۰۰۰ یوان چینی به‌عنوان انتظار اصلی قیمتی

خریداران بالقوه همچنان تمایل دارند سرمایه‌گذاری در ربات‌ها را افزایش دهند، اما روند رشد مورد انتظار کمی کندتر شده است. ۸۵٪ انتظار دارند سرمایه‌گذاری در ربات‌ها طی سه سال آینده افزایش یابد (در مقابل ۹۱٪ سال گذشته)؛ و سهم کسانی که «افزایش قابل توجه» را پیش‌بینی می‌کنند از ۳۰٪ به ۲۲٪ کاهش یافته است.

مزایایی که بنگاه‌ها امیدوارند از ربات‌ها به‌دست آورند عمدتاً افزایش بهره‌وری (۸۲٪)، کاهش هزینه‌های نیروی کار (۷۸٪) و کاهش خطاهای انجام‌شده (۵۸٪) است. در مقابل، سهم کسانی که انتظار دارند ربات‌ها به راه‌اندازی خدمات یا محصولات جدید کمک کنند، از ۳۶٪ به ۲۲٪ کاهش یافته است. دلایل خرید بیشتر بر بازده قابل محاسبه در فعالیت‌های موجود متمرکز شده‌اند.

سرمایه‌گذاری اولیه بالا مهم‌ترین مانع پذیرش شده است که ۶۲٪ از خریداران بالقوه آن را انتخاب کرده‌اند؛ پس از آن محدودیت در قابلیت انجام کار یا عملکرد (۶۰٪)، دشواری در ادغام با سیستم‌های موجود (۵۵٪)، هزینه‌های نگهداری و بهره‌برداری (۵۲٪) و محدودیت‌های فنی (۴۷٪) قرار دارند.

برای قیمتی مستقل و مناسب برای پذیرش گسترده، ۴۵٪ از خریداران بالقوه محدوده ۵۰٬۰۰۰ تا زیر ۱۰۰٬۰۰۰ یوان چینی را انتخاب کرده‌اند (در مقابل ۲۸٪ سال گذشته)؛ و سهم انتخاب‌کنندگان محدوده ۱۰۰٬۰۰۰ تا زیر ۲۰۰٬۰۰۰ یوان از ۴۰٪ به ۱۸٪ کاهش یافته است. در مجموع ۷۲٪ معتقدند قیمت باید زیر ۱۰۰٬۰۰۰ یوان باشد (در مقابل ۵۳٪ سال گذشته). این قضاوت خریداران از قیمتی اقتصادی و مقرون‌به‌صرفه است، نه قیمت متوسط معاملات بازار.

بنگاه‌ها همچنین الزامات نسبتاً مشخصی برای بازگشت سرمایه تعیین کرده‌اند. ۸۲٪ حداکثر دوره بازگشت سرمایه را در مدت سه سال تعیین کرده‌اند؛ و مورگان استنلی میانگین آن را حدود ۲۶ ماه برآورد کرده است. در مقایسه با سایر پروژه‌های اتوماسیون، ۳۷٪ نیازمند بازگشت سرمایه در زمانی مشابه ربات‌های انسان‌نما هستند، ۲۸٪ زمان کوتاه‌تری را می‌خواهند، تنها ۱۲٪ زمان طولانی‌تری را می‌پذیرند و ۲۲٪ دیگر می‌گویند این موضوع بستگی به سناریوی کاربردی دارد.

پذیرش قیمت هنوز بر اساس صنعت متفاوت است. در میان خریداران بالقوه در بخش تولید، ۲۵٪ قیمت ۱۰۰٬۰۰۰ تا زیر ۲۰۰٬۰۰۰ یوان و ۱۵٪ قیمت ۲۰۰٬۰۰۰ یوان و بالاتر را می‌پذیرند. مورگان استنلی معتقد است ربات‌هایی که وظایف تولیدی با ارزش‌تری را انجام می‌دهند ممکن است همچنان قیمت‌های بالاتری داشته باشند. عوامل مؤثر در خرید شامل بهره‌وری واقعی، میزان استفاده از تجهیزات و هزینه‌های ادغام و نگهداری است.

تولید و لجستیک پیشروی اجرایی را دارند؛ تقاضا برای انجام چند وظیفه از تقاضا برای انجام تک‌وظیفه بیشتر است.

با محاسبه وزن برابر در سه صنعت مورد بررسی (صنعتی، تولیدی و خدماتی)، بخش‌های تولید، لجستیک و انبارداری و تحقیق و توسعه مهم‌ترین حوزه‌های مورد توجه برای اجرا هستند که سهم‌های مربوطه به‌ترتیب ۹۰٪، ۸۵٪ و ۷۹٪ است. این شاخص منعکس‌کننده انتخاب‌های خریداران بالقوه از حوزه‌های کاربردی است و نشان‌دهنده نرخ اجرای واقعی در هر حوزه نیست.

تقاضای خاص در زمینه‌های تأمین خط تولید، حمل‌ونقل درون انبار، بارگیری و تخلیه، مرتب‌سازی، بسته‌بندی، پالت‌بندی، بارگیری و تخلیه ماشین‌آلات و بازرسی کیفیت متمرکز است. خروجی، صرفه‌جویی در نیروی کار و بهبود ایمنی در این فرآیندها نسبتاً قابل اندازه‌گیری هستند و ارزیابی ایجاد ارزش اقتصادی توسط ربات‌ها نیز آسان‌تر است.

محیط‌های خطرناک، سخت‌افزاری یا نامناسب برای کار بلندمدت انسان دسته دیگری از تقاضاهای مهم هستند. پاسخ‌دهندگان سناریوهایی مانند تولید نفت و گاز، عملیات حرارتی با دمای بالا، حمل اجسام سنگین، بازرسی مناطق خطرناک و بازرسی انبارهای سرد را ذکر کرده‌اند. در این وظایف، بهبود ایمنی و پایداری دلایل مهمی برای خرید هستند.

نیازهای بنگاه‌ها به قابلیت‌های عملکردی نیز در حال تغییر است. ۷۰٪ از خریداران بالقوه قابلیت «انجام محدود چند وظیفه» را می‌خواهند (در مقابل ۴۹٪ سال گذشته)؛ سهم کسانی که فقط انجام وظایف خاص را می‌خواهند از ۷۲٪ به ۵۰٪ کاهش یافته است؛ و سهم انتخاب‌کنندگان وظایف عمومی از ۳۲٪ به ۳۸٪ افزایش یافته است. این گزینه‌ها قابل انتخاب همزمان هستند.

تقاضای چندوظیفه‌ای یعنی ربات‌ها باید بتوانند بین فرآیندهای مرتبط جابه‌جا شوند؛ مثلاً اتصال حمل‌ونقل، بازرسی و عملیات تجهیزات. پاسخ‌دهندگان می‌خواهند ربات‌ها بتوانند فرآیندهای تولیدی جدید را یاد بگیرند، با محصولات سفارشی سازگار شوند و با تجهیزات اتوماسیون موجود و سیستم‌های بنگاه هماهنگ شوند. همکاری انسان و ماشین، اتصال تجهیزات و یادگیری خودکار مهم‌ترین قابلیت‌های مورد انتظار در آینده هستند.

بین این انتظارات و عملکرد فعلی محصولات هنوز شکاف وجود دارد. تنها ۱۸٪ از خریداران بالقوه از عملکرد فعلی ربات‌های انسان‌نما رضایت دارند (در مقابل ۲۳٪ سال گذشته)؛ سهم ناراضیان از ۲۵٪ به ۲۸٪ افزایش یافته است و ۵۳٪ دیگر نظر خنثی دارند.

کاربردهای ربات‌ها در بخش خدمات نیز در حال گسترش است؛ از جمله پذیرش مشتریان در فروشگاه‌ها، راهنمایی خرید، ارائه محصولات خودرو، پاسخ به پرسش‌های مشتریان و تمیزکاری تجاری. با این حال، مورگان استنلی معتقد است وظایف صنعتی با محیط‌های نسبتاً کنترل‌شده و نتایج قابل اندازه‌گیری در آینده نزدیک احتمالاً ابتدا اجرا خواهند شد. اینکه آیا ربات‌ها می‌توانند عملیات موبایل، تعامل با تجهیزات و وظایف پیچیده‌ای را که ربات‌های ثابت صنعتی فعلی با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند، انجام دهند، بر ارزش افزوده آن‌ها تأثیر خواهد گذاشت.

ترجیحات برندی هنوز در مراحل اولیه است؛ خریدهای تکراری نسبت به فهرست مشتریان متقاعدکننده‌ترند.

یونی‌تری همچنان برندی است که بیشترین تعداد شرکت‌های پاسخ‌دهنده به آن اشاره کرده‌اند، اما برتری آن کاهش یافته است. ۴۷٪ از خریداران بالقوه با یونی‌تری ارتباط برقرار کرده‌اند یا آن را ارزیابی کرده‌اند، در حالی که دیپ رابوتيکس و یوب‌تک هر کدام ۱۷٪ هستند. برای برندهایی که قصد اجرای آن‌ها را در سه سال آینده دارند، سهم یونی‌تری ۳۲٪ است (در مقابل ۶۰٪ سال گذشته)؛ و دیپ رابوتيکس و یوب‌تک هر کدام ۱۳٪ را تشکیل می‌دهند. این سهم‌ها منعکس‌کننده ارتباط، ارزیابی یا قصد آینده هستند و نمی‌توان از آن‌ها به‌عنوان سهم بازار استفاده کرد.

معیارهای خرید در حال همگرایی است. قابلیت اطمینان و ایمنی، تناسب کاربردی و قابلیت‌ها، هزینه کل و بازده سرمایه‌گذاری مورد انتظار به‌ترتیب توسط ۸۵٪، ۸۳٪، ۸۲٪ و ۸۰٪ انتخاب شده‌اند. در این میان، بازده سرمایه‌گذاری (ROI) ۱۶ درصد نسبت به سال گذشته رشد کرده است. ROI رابطه بین ورودی و خروجی را اندازه‌گیری می‌کند که با دوره بازگشت سرمایه («زمان لازم برای بازیابی سرمایه») مرتبط است اما با آن متفاوت است.

دیپ رابوتيکس در هشت دسته ارزیابی برند نمره‌های نسبتاً بالایی دریافت کرده است، اما تنها ۹ پاسخ‌دهنده آن را ارزیابی کرده‌اند؛ یوب‌تک نیز ۹ و یونی‌تری ۲۵ نفر بوده است. گزارش همچنین اشاره کرده که برخی پاسخ‌دهندگان ممکن است بر اساس تجربه با محصولات دیگر مانند ربات‌های چهارپا ارزیابی انجام داده باشند. بنابراین این نتایج برای اثبات برتری تجاری پلتفرم ربات‌های انسان‌نما هیچ شرکتی کافی نیستند.

مورگان استنلی پیش‌بینی می‌کند که تعداد حمل ربات‌های انسان‌نما در چین از ۵۰٬۰۰۰ دستگاه در سال ۲۰۲۶ به ۱۰۰٬۰۰۰ دستگاه در سال ۲۰۲۷ و سپس به ۴۴۶٬۰۰۰ دستگاه در سال ۲۰۳۰ افزایش یابد. این مؤسسه پیش‌بینی می‌کند که برخی پروژه‌های آزمایشی تخصصی-وظیفه‌ای ممکن است از سال ۲۰۲۷ به‌تدریج گسترش یابند، اما سرعت این گسترش هنوز نامشخص است.

در سراسر زنجیره تأمین، مورگان استنلی همچنان تأمین‌کنندگان قطعات مانند هنگلی هیدرولیک، لیدردراایو و شوانگهوآن درایو لاین را ترجیح می‌دهد. قضاوت این شرکت این است که با افزایش آزمایش‌های سازندگان ربات‌ها برای جمع‌آوری داده‌های سناریوهای دنیای واقعی، تقاضا برای قطعات ممکن است حتی پیش از رونق کامل حجم‌های بازار نهایی، ابتدا رونق گیرد.

گزارش اعلام کرد که سفارشات کاهنده‌های مرتبط با ربات‌های انسان‌نما لیدردراایو در سه فصل اول ۲۰۲۶ حدود ۴۰۰٬۰۰۰ واحد بوده است، در مقابل حدود ۱۰۰٬۰۰۰ واحد در کل سال ۲۰۲۵؛ این شرکت قصد دارد ظرفیت ماهانه خود را تا پایان ۲۰۲۶ از حدود ۹۰٬۰۰۰ واحد به ۱۲۰٬۰۰۰ واحد افزایش دهد. این ارقام شامل حجم قطعات است و نمی‌توان آن‌ها را مستقیماً با تعداد ربات‌های کامل تحویل‌داده‌شده مقایسه کرد. گسترش سریع ظرفیت و رقابت قیمتی نیز ممکن است فشاری بر سودآوری تأمین‌کنندگان وارد کند.

در مورد یونیتریو، مورگان استنلی درباره توانایی‌های کنترل حرکت، ادغام سخت‌افزاری و کنترل هزینه‌ها آن خوش‌بین است و همچنین پتانسیل تحول آن به یک پلتفرم رباتیک هوشمند تمام‌عبوری را می‌بیند، اما معتقد است توانایی‌های هوشمندی و اجرای تجاری قابل تکرار هنوز نیازمند اثبات بیشتری هستند.

تمرکز بعدی بررسی این است که آیا مشتریان خریدهای تکراری انجام می‌دهند، آیا ربات‌ها را در چندین پایگاه تولیدی گسترش می‌دهند و آیا پروژه‌های انفرادی از چند واحد به بیش از ده واحد گسترش می‌یابند. تمایل کسب‌وکارها به پذیرش ربات‌ها نقطه شروعی برای صنعت فراهم می‌کند، اما گسترش مقیاسی هنوز به این بستگی دارد که آیا ربات‌ها می‌توانند به‌طور پیوسته و پایدار کارها را انجام دهند و بازدهی قابل‌حسابی ارائه دهند.