رویای بیست‌ساله تانگ نینگ، فروپاشی امپراتوری کردیت‌ایز
Tapbit Wireدر ظهر ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶، اطلاعیه‌ای پلیس منتشر شد.
بر اساس قانون، پرونده‌ای کیفری علیه فعالیت‌های غیرقانونی شرکت‌های وابسته به کردیت‌ایز آغاز شده است؛ کنترل‌کننده واقعی گروه، آقای تانگ (۵۳ ساله) و خانم زهائو (۵۱ ساله)، همراه با چندین مظنون دیگر، طبق قانون تحت اقدامات فشاری کیفری قرار گرفته‌اند.
در اطلاعیه، نام «تانگ نینگ» ذکر نشده بود، اما همه می‌دانستند منظور چه کسی است. او در سال ۱۹۷۳ در تیانجین متولد شده و در سال ۲۰۲۶ دقیقاً ۵۳ ساله خواهد بود.
شب قبل، «نامه عذرخواهی به مشتریان محصولات درآمد ثابت‌مانند» از طریق دو اپلیکیشن رُئی‌چِنگ و یی‌رن یو‌شوان به‌صورت هدفمند برای سرمایه‌گذاران محصولات درآمد ثابت‌مانند ارسال شده بود. در این نامه آمده بود که تصمیم تحقیقاتی گروه در ۲۲ مه ۲۰۲۶، تعلیق کامل امکان بازخرید محصولات درآمد ثابت‌مانند بود؛ اما زیان‌های سنگین چندین کسب‌وکار گروه، ارزش پایین دارایی‌های واگذارشده در بازار و فقدان منابع تأمین مالی مؤثر، منجر به تخلف واقعی در بازپرداخت این محصولات شده است؛ پس از واگذاری تأیید دارایی‌ها و بررسی مالی توسط شخص ثالث، «مشخص شده که گروه کردیت‌ایز احتمالاً ورشکسته است و شکاف بازپرداخت بدهی آن قابل توجه است.»
شرکتی که پیشتر «بنیان‌گذار مالی جامع و مدیریت ثروت در چین» نامیده می‌شد، در عرض ۲۴ ساعت، ابتدا اعلام کرد که احتمالاً ورشکسته شده و سپس تحت بررسی پلیس قرار گرفت.
از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۶، دقیقاً بیست سال.
صد دانشجو و یک تخته سیاه
داستان باید حتی زودتر از این بازگردد.
در سال ۱۹۹۸، مؤسسه آموزشی نیو اورینتال تازه تأسیس شده بود. یو مین‌هونگ اولین گروه مربیان دانشجویی را استخدام کرد که یکی از آن‌ها تانگ نینگ، فارغ‌التحصیل رشته ریاضی دانشگاه پکن و ساکن تیانجین، بود. او و یو مین‌هونگ هم‌دوره بودند و تانگ نینگ یکی از اولین مربیان دانشجویی استخدام‌شده توسط یو مین‌هونگ بود.
گفته می‌شود دو طرف جلسه‌ای دوستانه داشتند و با اشتیاق درباره همکاری صحبت کردند. امپراتوری تجاری تانگ نینگ در صنعت آموزش آغاز شد و آن تخته سیاه نقطه آغاز واقعی تمام این داستان بود.
در سال ۲۰۰۲، هان شائویون، معاون مهندس ارشد واحد نرم‌افزار آسیا اینفو، برای تأسیس کسب‌وکاری خارج شد و شرکت آموزش حرفه‌ای فناوری «تارنا» را تأسیس کرد. تانگ نینگ از سرمایه‌گذاران اولیه این شرکت بود. در آن زمان، او دو سال پیش از وال‌استریت بازگشته بود و به‌عنوان مدیر سرمایه‌گذاری استراتژیک و ادغام و انحلال در آسیا اینفو فعالیت می‌کرد.
او مشکل مشخصی را در دانشجویان تارنا مشاهده کرد: آن‌ها تمایل به یادگیری داشتند و می‌توانستند امتحانات را قبول شوند، اما قادر به پرداخت همزمان شهریه نبودند.
او ابتدا سعی کرد بانک‌ها را برای اعطای وام به این گروه معرفی کند، اما بانک‌ها این درخواست را رد کردند. دلیل ساده بود: این افراد سابقه اعتباری نداشتند، وثیقه‌ای نداشتند و جریان نقدی پایداری نداشتند.
بنابراین تانگ نینگ شخصاً به آن‌ها وام داد. وام‌ها را به‌صورت تکی اعطا کرد و در نهایت تمام مبالغ بازپرداخت شدند.
این تجربه بعداً منجر به شعار تبلیغاتی تارنا در سال ۲۰۰۵ شد: «ابتدا اشتغال، سپس پرداخت». همچنین این ایده در ذهن تانگ نینگ شکل گرفت و در سال ۲۰۰۶، کردیت‌ایز را در جهت «افرادی با نیاز آموزشی اما بدون توانایی پرداخت شهریه به‌صورت یک‌جا» معرفی کرد.
او این داستان را بارها تکرار کرد. بیست سال بعد، تمام روایت‌های خارجی کردیت‌ایز بر این دو نکته استوار است: الگوی مدل کسب‌وکار و نقطه شروع اخلاقی.
نوع تیمی که یک فرد می‌سازد، بیش از آنچه خود او می‌گوید، درباره‌ی هویت واقعی‌اش سخن می‌گوید.
اولین شرکت تانگ نینگ، شرکت سرمایه‌گذاری رشد چین (هوآچوانگ کپیتال) بود. وو های‌یان که بعداً شریک مدیر شد، سومین کارمند هوآچوانگ در سال ۲۰۰۶ پس از تانگ نینگ و زِنگ فِنگ بود. سال‌ها بعد، ژانگ شیانگدونگ، بنیان‌گذار شرکت ۷۰۰بایک و دوستی از وو های‌یان، در ایمیلی به گزارشگر مجلهٔ چاینا انترپرِنور (کارآفرین چین) نوشت: «اگرچه این متن دربارهٔ وو های‌یان است، اما سلیقهٔ تانگ نینگ در انتخاب و پرورش افراد در آن زمان را نشان می‌دهد.»
«او چندین بار برای من یادداشت‌های نوشتاری فرستاد که در آن‌ها بینش‌هایش از خواندن کتاب‌ها یا ملاقات با افراد باهوش را در پاراگراف‌های طولانی و منظم بیان کرده بود. فردی که قبلاً به این اندازه موفقیت کسب کرده، چنین کاری را به‌طور منظم انجام دهد — چه نوع شخصیتی دارد؟»
در مورد سبک ارتباطی خود تانگ نینگ با دیگران، در سال ۲۰۱۷، وو های‌یان در یک نشست عمومی توسط شو ژِنگ، بنیان‌گذار شرکت میس‌فرِش، دربارهٔ اولین دیدارشان یادآوری شد. شو ژِنگ گفت که آن دو برای دیدار در استارباکس توافق کرده بودند، به‌عنوان یک اشارهٔ غیررسمی. وو های‌یان در همان لحظه اصلاح کرد: «نه استارباکس، بلکه در دفتر هوآچوانگ بود.» شو ژِنگ اصلاح کرد: «پس شاید من استارباکسی برایتان خریده و به دفتر آورده باشم.» وو های‌یان دوباره اصلاح کرد: «در اولین دیدارمان، شما نمی‌دانستید که من استارباکس می‌نوشمش، پس چنین کاری نکرده‌اید.»
این دقت و ظرافت در هوآچوانگ به‌عنوان «سبک وو های‌یان» شناخته می‌شود و ریشهٔ این سبک از مربی‌اش در آن زمان، تانگ نینگ، نشأت گرفته است.
کردیت‌ایز اولین پروژه‌ای بود که توسط هوآچوانگ پرورش داده شد.
در سال ۲۰۰۶، تانگ نینگ کردیت‌ایز را در پکن تأسیس کرد؛ یکی از اولین شرکت‌های P2P چین.
امپراتوری: از ۵ میلیون دلار تا زنگ بورس نیویورک
در سال ۲۰۱۰، تانگ نینگ شخصاً ۳ میلیون یوان چینی برای کسب کنترل واقعی «کردیت‌ایز هوئی‌مین» سرمایه‌گذاری کرد. همراه با دو نفر دیگر، ژائو مِی (۱٫۰۵ میلیون یوان) و تیان یان (۹۵۰٬۰۰۰ یوان)، تمام سهام «هوئی‌مین» را به «پوکسین هِنگیه»، شرکتی که به‌طور کامل توسط هلدینگ کردیت‌ایز (هنگ کنگ) در چین تأسیس و مالکیت شده بود، وثیقه دادند.
سرمایه‌گذاری‌ها به‌سرعت پس از آن آغاز شد.
سری A: کلاینر پرکینز کافیلد و بایرز (KPCB) با ۵ میلیون دلار. سری B در ماه مهٔ ۲۰۱۱: KPCB همراه با IDG کپیتال و صندوق سرمایه‌گذاری مورگان استنلی آسیا، با مجموع ۳۰ میلیون دلار.
با بیش از ۳۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری، تانگ نینگ شروع به ساختن امپراتوری خود کرد: پوکسین هِنگیه (مدیریت گروه و P2P آنلاین)، مرکز ارزیابی اعتباری پکن کردیت‌ایز ژی‌ژِنگ (گزارش‌دهندهٔ اعتبار خصوصی، اکتبر ۲۰۱۰)، کردیت‌ایز پوچِنگ و کردیت‌ایز پوهُویی (مشاورهٔ وام آفلاین)، کردیت‌ایز زوویوِه وِلت اینوستمنت منیجمنت (مدیریت ثروت آفلاین)، فوآن ییدا (پرداخت سوم‌طرف، فوریهٔ ۲۰۱۱)، و کردیت‌ایز هوئی‌تونگ فایننشیال لیزینگ.
به‌عبارت ساده، یک بانک خصوصی.
در سال ۲۰۱۲، یی‌رن دیجیتال راه‌اندازی شد. در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۵، یی‌رن دیجیتال در بورس اوراق بهادار نیویورک با نماد YRD لیست شد.
عرضهٔ اولیهٔ سهام (IPO) شامل ۷٫۵ میلیون سهم سپردهٔ آمریکایی (ADS) با قیمت ۱۰ دلار به ازای هر سهم و جمعاً ۷۵ میلیون دلار بود. ضامن‌ها ۳۰ روز فرصت داشتند تا حداکثر ۱٫۱۲۵ میلیون سهم اضافی برای پوشش تقاضای اضافی عرضه کنند. در روز لیست‌شدن، تانگ نینگ در نیویورک گفت: «بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE) در زمینهٔ افشای اطلاعات و حکمرانی شرکتی، الزامات بسیار بالایی از پلتفرم‌های مالی اینترنتی و P2P اعمال می‌کند. این شرکت امیدوار است با لیست‌شدن در NYSE، معیاری صنعتی تعیین کند.»
از چند دوجین دانشجو تا صدها هزار غریبه، «اولین سهام P2P چین». او این عنوان را به خود اختصاص داده بود.
در اوج رونق، مقیاس این امپراتوری به‌شرح زیر بود.
در آوریل ۲۰۱۴، تانگ نینگ در نامه‌ای باز داخلی اعلام کرد: «از حدود ۵۰ میلیارد یوان چینی تخصیص دارایی سالانهٔ کردیت‌ایز وِلت، تنها ۱۳٫۱٪ به پروژه‌های مختلف املاک و مستغلات اختصاص یافته است.» چهار سال بعد، در ژوئن ۲۰۱۸، او به روزنامهٔ بیست و یکمین قرن بیزینس هرالد گفت که کردیت‌ایز وِلت به‌صورت تجمعی صدها میلیارد یوان چینی دارایی برای مشتریان مدیریت کرده و بیش از ۱۰۰ میلیارد یوان چینی دارایی تحت مدیریت دارد. همین سال، صندوق سرمایه‌گذاری خصوصی آن (FOF) بیش از ۲۰ میلیارد یوان چینی سرمایه را مدیریت می‌کرد، در بیش از ۲۰۰ صندوق سرمایه‌گذاری سرمایه‌گذاری کرده، در بیش از ۴٬۰۰۰ شرکت سرمایه‌گذاری داشته و به‌صورت غیرمستقیم در بیش از ۱۰۰ شرکت لیست‌شده و شرکت‌های نوپا (New Third Board) و بیش از ۴۰ شرکت یونیکورن سرمایه‌گذاری کرده است.
دفاتری در هنگ کنگ، سنگاپور، اسرائیل، اروپا و آمریکای شمالی تأسیس شد. واحد سنگاپوری «کردیت‌ایز اسِتِت منیجمنت (سنگاپور) پت. لمیتد» مجوز خدمات بازار سرمایه (مدیریت صندوق) از سازمان نظارتی امور مالی سنگاپور (MAS) را دارد؛ و واحد هنگ کنگ «کردیت‌ایز وِلت منیجمنت (هنگ کنگ) لمیتد» مجوزهای نوع ۴ (مشاوره در زمینهٔ اوراق بهادار) و نوع ۹ (مدیریت دارایی) از کمیسیون بازار سرمایه هنگ کنگ (SFC) را دارد.
در اوج موفقیت خود، او گفت: «رشد و نظارت همواره همراه با توسعهٔ صنعت فین‌تک بوده‌اند و انضباط خودجوش برای شرکت‌ها کافی نیست — بلکه انضباط متقابل و انضباط خارجی نیز ضروری است. در این فرآیند، حفاظت از حقوق و منافع سرمایه‌گذاران حقیقی، کمک به یافتن پروژه‌های مناسب برای آن‌ها و حتی طراحی سبد سرمایه‌گذاری سفارشی نیز لازم است.»
این اوج امپراتوری بود. چهار سال بعد، او نامه‌ای عذرخواهی را برای این سرمایه‌گذاران در اپلیکیشن ارسال کرد.
در واقع، اولین ترکیدگی در امپراتوری یک سال و نیم پیش از عرضه اولیه سهام (IPO) ظاهر شد.
اولین ترکیدگی: ۸۰۰ میلیون یوان در سال ۲۰۱۴
در سال ۲۰۱۴، رسانه‌های محلی هنگ‌کنگ گزارش دادند که وام ۸۰۰ میلیون یوانی پروژه املاک و مستغلات کردیت‌ایز در شمال شرق چین با مشکل مواجه شده است. جزئیات بعدی حتی ناخوشایندتر بود: شرکت بدهی معوق «از ابتدا شرکت توخالی» توصیف شد، نهاد وام‌گیرنده قبلاً با چندین دعوی قضایی مواجه بوده و ضمانت‌ها ساختمان‌های ناتمام در شهرهای زیر سطح رده چهارم شمال شرق چین بودند. به عبارت دیگر، حتی در صورت درخواست حفاظت از دارایی‌ها توسط کردیت‌ایز، بازیابی کامل مبلغ بدهی دشوار بود.
تانگ نینگ نامه‌ای باز داخلی ارسال کرد و اعلام کرد که پروژه به‌طور عادی فعالیت می‌کند و طرفی که آشفتگی بدهی معوق را فاش کرده «رفتار رقابتی و کسب‌وکار غیراخلاقی و نامطابق با مقررات» محسوب می‌شود.
اما مشکلات محدود به شمال شرق نبود. برخی رسانه‌ها کشف کردند که پروژه املاک تجاری هانگژو که در همان ماه سررسید یافته بود، نیز با ریسک تأخیر یا بدهی معوق بالقوه مواجه است. این پروژه که به‌عنوان ساختمان اداری لوکس معرفی شده بود، در نوامبر ۲۰۱۱ آغاز به کار کرده و قرار بود در جولای ۲۰۱۴ تحویل داده شود، اما در آن زمان هنوز پیش‌فروش نشده بود. سند امکان‌سنجی پروژه نشان می‌داد که کردیت‌ایز ۶۰۰ میلیون یوان در زمین و ساختمان‌های در دست احداث و همچنین ۵۱٪ سهام شرکت پروژه را به‌عنوان ضمانت دارد.
کردیت‌ایز از این مانع عبور کرد. روش آن این بود که در دو سال بعد داستانی بزرگ‌تر و دورتر را روایت کند.
در آوریل ۲۰۱۵، تانگ نینگ با آیفون ۴اس ترکیده‌ای در دست، برای حضور در اوج‌گاه لندیت (LendIt Summit)—بزرگ‌ترین کنفرانس جهانی صنعت P2P—به ایالات متحده سفر کرد و استراتژی جهانی‌سازی کردیت‌ایز را اعلام نمود: اول، همکاری با مؤسسات برجسته جهانی مدیریت دارایی مانند ولینگتون و اک‌تری؛ دوم، صادرات فناوری به سراسر جهان و در آن زمان مذاکراتی با سه شرکت برتر میکرومالی در هند در جریان بود.
هشت ماه بعد، یرن دیجیتال در بورس اوراق بهادار نیویورک زنگ خود را به صدا درآورد.
پاییز ۲۰۱۸
در آغاز پاییز ۲۰۱۸، صنعت P2P چین بزرگ‌ترین موج فروپاشی تاریخ خود را تجربه کرد.
ناظران «۱۰۸ ماده» را منتشر کردند و بازرسی‌های جامع انطباق آغاز شد. پلتفرم‌ها یکی پس از دیگری تعطیل شدند و وام‌دهندگان در صف‌هایی در مقابل دفتر مرکزی برای دریافت پول خود قرار گرفتند. فضای صنعت آن سال، به گفته رسانه‌ها، «نبرد پادشاهان» بود.
در همین لحظه، تانگ نینگ به سایت کایشین سفر کرد.
او ابتدا اشاره‌ای به رسانه‌ها داشت و گفت برخی رسانه‌های غیرحرفه‌ای ترس را تشدید کرده‌اند.
سپس روش‌شناسی‌ای ارائه داد. او استدلال کرد که بازار و سرمایه‌گذاران باید بر «مانده اعتبار» پلتفرم تمرکز کنند، نه اینکه از «حجم کل تراکنش‌های انباشته» که بیش از حد بزرگنمایی شده‌اند، وحشت کنند. دقیقاً گفت: برای ارزیابی ریسک صنعت، باید به «مانده اعتبار» نگاه کرد، نه «حجم کل تراکنش‌ها»، و ترس اغلب ناشی از تفسیر غیرحرفه‌ای اعداد است.
قضاوت او درباره صنعت: گفت طوفان نظارتی فعلی فرآیند اجتناب‌ناپذیر پاکسازی خودکار صنعت است و خروج تعداد زیادی پلتفرم کوچک و متوسطِ زیرمعیار که فاقد توانایی کنترل ریسک بوده و از منابع غیرقانونی استفاده می‌کردند، فضایی را برای نهادهای پیشروی مطابق با مقررات آزاد می‌کند. این را «انتقال صنعت از حالت پول بد که پول خوب را از بازار بیرون می‌زند به حالت پول خوب که پول بد را از بازار بیرون می‌زند» نامید.
او خط دیگری هم اضافه کرد و گفت دوره درد صنعت پایان وام‌دهی آنلاین نیست، بلکه آغاز «پول خوب که پول بد را از بازار بیرون می‌زند» است و «انطباق با مقررات و احترام به ریسک، بنیان واقعی فین‌تک است.»
پیش‌فرضی در این جمله نهفته بود: او معتقد بود خودش همان «پول خوب» است.
یک سال بعد، در نوامبر ۲۰۱۹، کردیت‌ایز هوی‌مین اعلام کرد که دیگر کسب‌وکار وام‌دهی و وام‌گیری جدیدی اضافه نخواهد کرد و کسب‌وکار وام‌دهی آنلاین موجود به‌صورت یکپارچه توسط پلتفرم یرن دیجیتال اداره خواهد شد.
دو سال دیگر پس از آن، صنعت به‌طور کامل پاکسازی شد.
و آن شعار «از بیرون راندن پول خوب توسط پول بد، به بیرون راندن پول بد توسط پول خوب» آخرین چیزی بود که او در میز گفت.
از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰، صنعت P2P در سراسر کشور به‌طور جامع اصلاح و پاکسازی شد. شرکت کردیت‌ایز فعالیت وام‌دهی آنلاین خود را متوقف کرد و گروه را به دو بخش تقسیم نمود: یکی کسب‌وکار تسهیل وام با محوریت «یی‌شیانگ‌هوآ» که در یک شرکت بورسی قرار گرفت؛ و دیگری کردیت‌ایز وِلت (ثروت‌سازی)، که مسئولیت مدیریت ثروت را بر عهده داشت. در اکتبر ۲۰۲۰، کردیت‌ایز وِلت برند جدیدی به نام «رُی‌چِنگ فامیلی آفیس» را راه‌اندازی کرد.
شکل پول: کانال‌ها، موتورهای کارمزد، سپس اعداد
برای درک اینکه چرا کردیت‌ایز پنج سال پس از پاکسازی P2P همچنان می‌توانست محصولات «شبه درآمد ثابت» را عرضه کند، ابتدا باید واژه‌ای به نام «غیراستاندارد» را درک کنید.
دارایی‌های اعتباری غیراستاندارد. به زبان ساده: ادعاهای اعتباری که در بازار بین‌بانکی یا بورس معامله عمومی نمی‌شوند، مانند وام خودرو، وام مصرفی یا وام کسب‌وکارهای کوچک و خرد. این دارایی‌ها قیمت عمومی ندارند، معامله‌ی فعالی ندارند و نقدینگی ضعیفی دارند، اما بازدهی‌شان بالاتر از محصولات استاندارد است. محصولات شبه درآمد ثابت با بسته‌بندی این نوع دارایی‌ها در قالبی شبیه اوراق قرضه و فروش آن‌ها تهیه می‌شوند.
این محصولات ظاهری مانند اوراق قرضه دارند، اما دارایی پایه‌ی آن‌ها بدهکاری نیست که بتوانید نامش را جستجو کنید، بلکه یک «مجموعه دارایی» است. و کردیت‌ایز هرگز به کسی اجازه نمی‌دهد محتوای واقعی این مجموعه دارایی را مشاهده کند. گفته رایج در صنعت بسیار صریح است: «مدل کردیت‌ایز این است که با دست چپ محصولات مدیریت ثروت را می‌فروشد تا سرمایه جمع‌آوری کند و با دست راست آن سرمایه را به پلتفرم داخلی خود برای تسهیل وام وام‌دهی با نرخ بالا اعطای کند و از تفاوت نرخ‌ها سود ببرد.»
اجزای اولیه، کانال عرضه بود. این کانال در سال ۲۰۲۵ از بین رفت.
در سال ۲۰۲۳، بانک مرکزی اصلاح هوشمندانه ریسک صرافی‌های طلا را در گزارش «پایداری مالی چین» به عنوان یکی از وظایف کلیدی خود معرفی کرد. تا سپتامبر ۲۰۲۵، کمیسیون تنظیم اوراق بهادار چین (CSRC) اعلام کرد که مجوز تمامی ۲۷ صرافی طلایی که باید تعطیل می‌شدند، لغو شده و بیش از صد «صرافی طلایی جعلی» نیز پاکسازی شده‌اند.
اما محصولات شبه درآمد ثابت کردیت‌ایز همچنان عرضه می‌شوند. این شرکت به پوسته‌ی جدیدی تغییر یافته است: حراج بدهی. بر اساس چندین سند قراردادی که سرمایه‌گذاران ارائه کرده‌اند، کردیت‌ایز کاملاً به مدل حراج بدهی روی آورده و از «مناقصه بدهی» به عنوان پوسته‌ای برای ادامه عرضه محصولات شبه درآمد ثابت با سررسید و بازده ثابت استفاده می‌کند.
این نمونه‌ای کلاسیک در تحلیل الگوهاست: وقتی ناظران یک شکاف را می‌بندند، کانال به شکاف دیگری منتقل می‌شود.
اجزای دوم، موتور کارمزد بود. این موتور نیز در سال ۲۰۲۵ از بین رفت.
در آوریل ۲۰۲۵، اداره ملی نظارت مالی قوانین جدیدی درباره تسهیل وام (شماره ۱۵ سال ۲۰۲۵) صادر کرد که الزام می‌کند بانک‌های تجاری سیستم مدیریت مبتنی بر فهرست برای مؤسسات اجرایی پلتفرم اعمال کنند و همکاری با مؤسسات خارج از فهرست را ممنوع اعلام نمایند؛ همچنین به‌صورت صریح مقرر شد که مؤسسات اجرایی پلتفرم نمی‌توانند به هیچ وجه به بدهکاران سود یا کارمزدی اخذ کنند و مؤسسات خدمات تقویت اعتباری نیز نمی‌توانند افزایش نرخ را با اخذ حق‌الخدمه مشاوره، حق‌الخدمه اطلاع‌رسانی یا سایر روش‌ها پنهان سازند.
سپس اعداد آمدند.
گزارش سالانه یی‌رن دیجیتال در سال ۲۰۲۵: سود خالص سالانه از ۱٫۵۸۲ میلیارد یوان در سال ۲۰۲۴ به ۴۰٫۵ میلیون یوان در سال ۲۰۲۵ کاهش یافت که معادل کاهش ۹۷٫۴٪ در مقایسه با سال قبل است. تنها در فصل چهارم، زیان خالص ۸۸۲ میلیون یوان بود، در حالی که در همین دوره در سال ۲۰۲۴ سود ۳۳۱٫۴ میلیون یوان بود. وام‌های تسهیل‌شده در فصل چهارم ۲۲٪ در مقایسه با سال قبل و ۴۰٪ در مقایسه با فصل قبل کاهش یافت؛ و تا پایان سال ۲۰۲۵، موجودی وام‌های پرداخت‌نشده به ۲۸٫۶ میلیارد یوان رسید.
در مارس ۲۰۲۶، اداره ملی نظارت مالی و بانک مرکزی مشترکاً «آیین‌نامه‌های شفاف‌سازی هزینه‌های جامع تأمین مالی برای فعالیت‌های وام شخصی» را صادر کردند که الزام می‌کند تمام مؤسسات وام‌دهنده، سود، هزینه‌ی اقساط و هزینه‌های خدمات تقویت اعتبار را در یک جدول واحد افشا کنند و «مواردی که افشا نشوند، قابل اخذ نیستند.» در همین ماه، «یی‌شیانگ‌هوآ» کردیت‌ایز توسط اداره ملی نظارت مالی احضار و مورد بازرسی قرار گرفت — از میان پنج پلتفرم برتر تسهیل وام که نام‌برده شده بودند — و مواردی از جمله هزینه‌های جامع تأمین مالی بالا، افشا نشدن شفاف هزینه‌ها، ترغیب به وام‌گیری و جمع‌آوری بدهی‌های غیرمطابق با مقررات مطرح شد.
یک ماه بعد، در ۲۱ آوریل، بانک مرکزی و هفت وزارتخانه دیگر «دستورالعمل‌های اداری بازاریابی آنلاین محصولات مالی» را صادر کردند که توزیع چندلایه به سبک «عروسک‌های روسی» و هدایت نامرئی ترافیک را ممنوع اعلام می‌کند.
تا می ۲۰۲۶، همه اجزای آن مدل حذف شده بودند: کانال عرضه از بین رفته، موتور کارمزد از بین رفته و منابع تأمین مالی که تمایل به سفارش داشتند نیز ناپدید شده بودند. اما پول اصلی از مدت‌ها پیش وام داده شده بود.
بهار ۲۰۲۶: از «به‌روزرسانی سیستم» به «تصمیم سخت»
اولین کسانی که احساس کردند چیزی درست نیست، رسانه‌ها نبودند، بلکه مشتریانی بودند که هر ماه منتظر بازپرداخت‌شان بودند.
از اواخر آوریل تا اوایل می ۲۰۲۶، سرمایه‌گذاران به‌وضوح احساس کردند سرعت بازپرداخت‌ها کند شده و دیگر «فوری» نیست. در پاسخ به جریان پرسش‌های فراوان، کردیت‌ایز به‌صورت یکسان توضیح داد که این موضوع ناشی از به‌روزرسانی سیستم حساب و تنظیمات کانال تسویه است و در عین حال تصاویر توضیحی را به‌صورت انبوه برای مشتریان ارسال می‌کرد.
این توضیح جنبه‌ای هوشمندانه داشت: بازپرداخت‌ها همچنان در بازهٔ انطباق T+5 انجام می‌شد. به عبارت دیگر، از دیدگاه قراردادی، کردیت‌ایز هنوز ورشکسته نشده بود؛ صرفاً دیگر وجوه را در همان روزی که قبلاً انجام می‌داد، واریز نمی‌کرد.
در ۱۲ می، سیگنالی مشخص‌تر ظاهر شد: پلتفرم «تالی‌تسای» کردیت‌ایز اعلام کرد که محصول «آن‌یی‌ینگ» را برای حساب‌های زیر ۵۰٬۰۰۰ یوان پیش‌از موعد منقضی می‌کند و بازپرداخت را ظرف ۵ روز کاری پس از انقضاء تضمین می‌کند.
سپس به قول خود عمل نکرد. برخی سرمایه‌گذاران تصاویری منتشر کردند: محصول «آن‌یی‌ینگ—فاز ۶» به ارزش ۲۰٬۰۰۰ یوان با نرخ سالانهٔ ۴٫۴٪ که در ۱۲ می ۲۰۲۶ سررسید دارد، وضعیت آن همچنان «در حال بازپرداخت» باقی مانده است.
در ۱۸ می، سرمایه‌گذاری که ۱۴ سال در این پلتفرم سرمایه‌گذاری کرده بود متوجه شد که سود مقرر برای آن روز به‌موقع واریز نشده است.
در ۲۲ می، کردیت‌ایز اعلام کرد که «تصفیهٔ مساعد» محصولات شبیه به درآمد ثابت خود را آغاز می‌کند و بازپرداخت اصل و سود را به‌طور کامل متوقف می‌نماید. واحد اجرایی این فعالیت شرکت مشاورهٔ اطلاعات خانوادگی روی‌چِنگ (پکن) است. پلتفرم‌های متعددی شامل یی‌رن یو‌شوان، تومی و روی‌چِنگ در این فرآیند دخیل هستند.
همان روز، نامه‌ای باز با امضای «تانگ نینگ، بنیان‌گذار و مدیرعامل ا Ejecutive کردیت‌ایز» و تاریخ ۲۲ می در گروه‌های وی‌چت سرمایه‌گذاران گشت‌وگذار کرد. در این نامه آمده بود: «ما تصمیم سختی گرفته‌ایم تا بازپرداخت اصل و سود محصولات اعتباری خود را متوقف کنیم.»
کاربران احساس کردند آسمان روی سرشان فرو ریخته است.
در گروه «مدیریت جامع ثروت» اپلیکیشن مالی او، پستی طولانی در ساعت ۹:۵۳ صبح ۲۶ می منتشر شد و به‌سرعت ۱۰۱ پاسخ دریافت کرد. نویسندهٔ این پست با نام کاربری «آکا۱۳» نوشته بود:
«عملاً تمام پس‌اندازهای گذشتهٔ آکا در اینجا سرمایه‌گذاری شده‌اند. من دیشب هیچ‌وقت نتوانستم خوب بخوابم.»
فردی در زیر این پست پاسخ داد:
«بیشتر پس‌انداز من هم در اینجا است. دیروز دو جین از دست دادم و صبح امروز ضربان قلبم ۱۱۰ بود.»
فرد دیگری تنها یک خط نوشت:
«پانسیون والدین سالخورده و خودم هم همه در اینجا است.»
در همین دوره، جریانی از شکایات جدید در وب‌سایت‌های «گربهٔ سیاه» و «چوب‌کوب سینا» منتشر شد: «محصولات سرمایه‌گذاری کردیت‌ایز ثروت / یی‌رن یو‌شوان / آن‌یی‌ینگ (تالی‌تسای) در سررسید بازپرداخت نمی‌کنند و احتمالاً قرارداد را نقض کرده‌اند»؛ «ثروت یی‌رن (یی‌رن دای) و مرتبط با [یی‌رن یو‌شوان] پول سخت‌کسب‌کردهٔ بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ یوان من را برگردانید»؛ «خواستار بازپرداخت اصل و سود محصولات سررسیدشدهٔ کردیت‌ایز ثروت هستیم.»
سرمایه‌گذاری به نام لی لی به «خبرگزاری اقتصادی روزانه» چیزی گفت که تیزتر از هر تحلیل مالی بود:
«پس از وقوع این اتفاق، هیچ‌کدام از ما از آن اطلاع نداشتیم. در نهایت فقط از طریق اخبار متوجه شدیم.»
«بسیاری از ما تمام پس‌انداز عمرمان را در اینجا سرمایه‌گذاری کرده بودیم. بدون هیچ اطلاعیهٔ پیشین، پرداخت‌ها ناگهان متوقف شد و هیچ ارتباطی و توضیحی داده نشد.»
در ۱۷ سپتامبر، زیر همان پست ۲۶ می، فردی بازگشت و نظری ثبت کرد:
«خروج منظمی که در ۲۲ می اعلام شد، اکنون ۱۷ سپتامبر است و تقریباً ۴ ماه گذشته است، ولی هنوز هیچ پیگیری‌ای انجام نشده است. ثروت هِر، ثروت کردیت‌ایز، واقعاً ناامیدکننده است!»
این پست از روز انتشار تا آن روز ۱۱۴ روز در آنجا معلق مانده بود.
در سال ۲۰۱۸، یک روزنامه‌نگار از او پرسید: «آیا هنوز امکان ورشکستگی شرکت در این مقیاس فعلی وجود دارد؟ اگر بله، به نظر شما احتمالاً از چه عاملی رخ خواهد داد؟»
پاسخ تانگ نینگ این بود:
«سرپرست هر شرکت و تیم آن باید حس بسیار قوی بحران داشته باشد. تنها افراد وسواسی زنده می‌مانند. از آنجا که فعالیت ما مربوط به امور مالی است، نیاز به احتیاط بیشتری دارد. آگاهی ریسک و بحران کردیت‌ایز بسیار قوی است و آموزش پیشگیری از ریسک برای مشتریان نیز همواره مورد توجه قرار گرفته است.»
امروز، هشت سال پس از آن، این پرسش و پاسخ تقریباً یک یادداشت پیش‌بینی‌شده برای پایان است.
