شبکه پای می‌گوید ۳۰۰ اپلیکیشن نسخه اصلی دارد. تعداد کاربران فعال چقدر است؟

شبکه پای در اولین اوج‌گاه اکوسیستم خود آمار جدیدی از اپلیکیشن‌ها را مرکز توجه قرار داده است. بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن نسخه اصلی گزارش شده‌اند، همراه با ادعای حضور بیش از ۶۰ میلیون پایونیر فعال، ۱۸/۱ میلیون نفر که احراز هویت هویتی را گذرانده‌اند و بیش از ۴۲۰٬۰۰۰ گره. این اعداد، میزان استفاده تکراری از هر اپلیکیشن یا ارزش کالاها و خدمات پرداخت‌شده با واحد PI را اندازه‌گیری نمی‌کنند. این اوج‌گاه فرصتی تازه برای بررسی این مفهوم فراهم می‌کند که «اپلیکیشن نسخه اصلی» چیست و سوابق عمومی آن چه اطلاعاتی ارائه می‌دهد.

خلاصه

• پای در ۱۵ اکتبر اعلام کرد که اوج‌گاه اکوسیستم خود را از ۱۷ تا ۱۹ نوامبر برگزار می‌کند.

• پروژه از وجود بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن نسخه اصلی خبر داد، اما آمار کاربران فعال هر اپلیکیشن را ارائه نکرده است.

• پای در همان اعلامیه به بیش از ۱۸/۱ میلیون کاربر کاملاً احرازهویت‌شده و ۴۲۰٬۰۰۰ گره اشاره کرد.

• چهار اپلیکیشن ساخته‌شده در «استودیو اپلیکیشن» در مارس ۲۰۲۶ برای ادغام پرداخت‌های نسخه اصلی دعوت شده‌اند.

• قوانین توسعه‌دهندگان پای، مجموعه ۳۰۰ اپلیکیشنی را از لیست‌های انتخاب‌شده در دایرکتوری مرورگری آن جدا می‌کند.

شبکه پای در پیش‌زمینه اوج‌گاه توسعه‌دهندگان نوامبر، وجود بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن نسخه اصلی را اعلام کرده و شمار جدیدی از اپلیکیشن‌ها را به ادعاهای خود درباره اندازه اکوسیستم اضافه نموده است.

در اعلامیه ۱۵ اکتبر، پروژه اولین اوج‌گاه اکوسیستم پای را برای دوره ۱۷ تا ۱۹ نوامبر برنامه‌ریزی کرد. این رویداد آنلاین شامل انتشار پلتفرم‌ها، نمایش‌های توسعه‌دهندگان، معرفی شرکای پروژه و اپلیکیشن‌ها و جزئیات هکاتون بعدی خواهد بود. در این اعلامیه شمار ۳۰۰ اپلیکیشن ذکر شده، اما لیست کامل اپلیکیشن‌های شمارش‌شده، میزان استفاده از هر اپلیکیشن، تعداد کاربران پرداخت‌کننده یا ارزش تراکنش‌های مرتبط با آن‌ها ارائه نشده است.

این اوج‌گاه شمار اپلیکیشن‌ها را مشخص می‌کند

بیانیه پای از یک شبکه توزیع موجود با بیش از ۶۰ میلیون پایونیر فعال، احراز هویت، پرداخت‌ها و کشف اپلیکیشن‌ها سخن می‌گوید. همچنین به طور جداگانه به بیش از ۱۸/۱ میلیون کاربر کاملاً احرازهویت‌شده و بیش از ۴۲۰٬۰۰۰ گره اشاره می‌کند. این معیارها واحد اندازه‌گیری متفاوتی دارند: گره مشارکت‌کننده زیرساختی است، کاربر احرازهویت‌شده فردی است که فرآیند تعیین‌شده را گذرانده و اپلیکیشن نسخه اصلی نرم‌افزاری است که با شبکه زنده ارتباط دارد. هیچ‌یک از این سه مورد به‌طور خودکار مشتری پرداخت‌کننده دو مورد دیگر محسوب نمی‌شود.

این اعلامیه هدف مناسبی برای بازرسی به‌موقع فراهم می‌کند. شمار بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن بزرگ است تا بتوان دسته‌بندی‌های آن را بررسی کرد، اما بیانیه عمومی فهرست زمان‌دار و تعریف یکسانی برای ورود به این شمار ارائه نمی‌دهد. اپلیکیشن‌ها ممکن است پذیرش پرداخت با واحد PI، احراز هویت بدون پرداخت، ارائه اطلاعات، اجرای بازی یا اتصال به ابزارهای توسعه‌دهنده را انجام دهند. فهرست فعلی اپلیکیشن‌ها ممکن است تنها زیرمجموعه‌ای از آن‌ها را نمایش دهد. اعلام این ۳۰۰ اپلیکیشن به‌عنوان ۳۰۰ کسب‌وکار فعال، واقعیت‌هایی را افزوده می‌کند که پروژه ادعا نکرده است.

این موضوع با زمان‌بندی اخیر پروتکل شبکه متفاوت است. در یک گزارش درباره پروتکل ۲۸، آمادگی گره‌ها قبل از فعال‌سازی برنامه‌ریزی‌شده نسخه اصلی در ۱۶ اکتبر بررسی شد. ارتقاء قراردادها و مدیریت داده‌های تراکنش به‌عنوان تغییرات فنی نام برده شدند. این اعلامیه جدید درباره موجودی اپلیکیشن‌ها و آنچه توسعه‌دهندگان ساخته‌اند است. ارتقاء موفق گره‌ها به‌خودی‌خود تضمین‌کننده داشتن مشتریان پرداخت‌کننده در اپلیکیشن‌های شمارش‌شده نیست.

این موضوع با فرآیند احراز هویت نیز متفاوت است. تحلیلی پیشین از صف احراز هویت پای، کاربرانی که مجاز به ادامه فرآیند شده‌اند را از کیف‌پول‌هایی که واقعاً واحد PI خرج کرده‌اند، جدا کرد. شمار اپلیکیشن‌ها مرحله دیگری را اضافه می‌کند: نرم‌افزار باید موجود، قابل دسترس و ارزش بازگشت مجدد به آن را داشته باشد. عبور از مانع احراز هویت و افزودن اپلیکیشن، هر دو رویداد قابل مشاهده‌اند؛ اما انجام تراکنش توسط کاربر فعال، رویداد سومی است که نیازمند ثبت جداگانه است.

برنامه اوج‌گاه می‌تواند شواهد را بهبود بخشد. پای نمایش‌های خاصی از ابزارهای توسعه‌دهندگان و اپلیکیشن‌های شرکای خود را وعده داده است. یک نمایش می‌تواند اجرای یک ویژگی را نشان دهد، در حالی که پرداخت‌های تکراری در طول چند هفته، استفاده مداوم را نشان می‌دهد. این اعلامیه تعهدی به انتشار نرخ نگهداری اپلیکیشن‌ها یا رسیدهای فروشندگان در طول رویداد ندارد. فهرست اپلیکیشن‌ها و نمونه‌های قابل تکرار پرداخت، به خوانندگان امکان می‌دهد تا پیش از هر شمار تبلیغاتی بعدی، این شمار را ارزیابی کنند.

اجرا در نسخه اصلی و ثبت در دایرکتوری، دو دروازه جداگانه‌اند

راهنمای راه‌اندازی توسعه‌دهندگان پای توضیح می‌دهد که یک خالق چگونه از تست‌نت به مین‌نت منتقل می‌شود. توسعه‌دهنده یک اپلیکیشن جداگانهٔ مین‌نت را در پرتال ایجاد می‌کند، آدرس وب‌سایت آن را تأیید می‌کند، کیف پول اپلیکیشن را متصل می‌نماید و چک‌لیست را تکمیل می‌کند. برای پرداخت‌های کاربر به اپلیکیشن، یک کیف پول چندامضایی ورودی نیازمند درخواست و بررسی است. پرداخت‌های اپلیکیشن به کاربر فقط برای اپلیکیشن‌های تست‌نت و برخی اپلیکیشن‌های انتخاب‌شدهٔ مین‌نت در چارچوب متن فعلی این راهنما فراهم است. بنابراین تصمیم توسعه‌دهنده برای ایجاد ورودی مین‌نت به معنای فعال‌بودن همهٔ مسیرهای احتمالی پرداخت نیست.

قوانین فهرست‌بندی دایرکتوری دروازه‌ای دیگر را نیز اعمال می‌کنند. برای نمایش در رابط اکوسیستم مین‌نت انتخاب‌شدهٔ مرورگر پای، انتظار می‌رود اپلیکیشن عملیاتی باشد، احراز هویت پای را ادغام کند، الزامات هویتی توسعه‌دهنده را برآورده سازد و سیاست‌های مربوط به تراکنش‌ها و تجربهٔ کاربری را رعایت کند. یک اپلیکیشن می‌تواند بدون پذیرفته‌شدن در این فهرست انتخاب‌شده، در مین‌نت وجود داشته باشد. به‌روزرسانی قبلی خودِ پای دربارهٔ اپلیکیشن‌های افزوده‌شده اشاره دارد که این فهرست شامل تمام اپلیکیشن‌های مین‌نت یا آماده‌شدهٔ مین‌نت نیست و دایرکتوری‌های شخص ثالث ممکن است اطلاعات بیشتری را نشان دهند.

این تفاوت روشی مستقیم برای آزمودن عدد «قمّه» فراهم می‌کند. اگر پای از بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن مین‌نت صحبت می‌کند، منظورش ورودی‌های پرتال با پیکربندی فعال مین‌نت است، اپلیکیشن‌هایی با کیف پول تأییدشده، اپلیکیشن‌های فهرست‌شده در مرورگر، یا مجموعه‌ای گسترده‌تر از جمله خدمات خودمیزبان؟ اعلامیهٔ اکتبر این موضوع را مشخص نکرده است. یک خبرنگار نمی‌تواند بدون اثبات اینکه هر دو شمارش از یک قاعدهٔ فهرست‌بندی استفاده می‌کنند، تعداد قابل مشاهده در مرورگر را جایگزین عدد اعلام‌شده توسط پروژه کند.

این تمایز به معنای اتهام نادرست‌بودن عدد اعلام‌شده نیست. دایرکتوری‌های محصول اغلب مجموعه‌ای کوچک‌تر از کل نرم‌افزارهای راه‌اندازی‌شده را انتخاب می‌کنند. پای این روش را صریحاً توصیف کرده است. مسئلهٔ گزارش‌دهی، قابلیت تکرارپذیری است. یک فهرست تاریخ‌دار با شناسه‌های اپلیکیشن، وضعیت و قابلیت‌های پرداخت، امکان بازتولید کل عدد را برای خوانندهٔ مستقل فراهم می‌کند. بدون آن، این شمارش همچنان یک عدد گزارش‌شده توسط شرکت باقی می‌ماند که به‌عنوان شاخصی از مقیاس مفید است، اما به‌عنوان معیاری از استفادهٔ جاری ضعیف است.

یک اپلیکیشن ممکن است الزامات کیفیت و سیاست را برآورده کند، اما جریان ترافیک کمی داشته باشد. برعکس، یک اپلیکیشن مستقل و غیرفهرست‌شده ممکن است کاربران زیادی جذب کند. فهرست‌بندی در دایرکتوری تصمیمی انتخابی است؛ اما ترافیک و تراکنش‌ها سوابق رفتاری هستند. ویژگی «استیکینگ دایرکتوری» پای پیچیدگی دیگری ایجاد می‌کند: پایونیرها و کسب‌وکارها می‌توانند پی برای بهبود جایگاه اپلیکیشن در رابط اکوسیستم استیک کنند. پای اعلام کرده است که این استیک می‌تواند معرض‌دید و تأثیر را افزایش دهد و بالقوه منجر به جذب ترافیک کاربری شود. رتبه‌بندی بالاتر در دایرکتوری تا حدی تابع تبلیغات استیک‌شده است و نمی‌تواند به‌تنهایی تقاضای ارگانیک را تأیید کند.

اعلامیهٔ استیکینگ، اپلیکیشن‌های مین‌نت، اپلیکیشن‌های استودیوی اپلیکیشن و خدماتی مانند صرافی‌های متمرکز را در میان دسته‌بندی‌های دایرکتوری ذکر می‌کند. این ترکیب به این معناست که یک تحلیل‌گر باید پیش از در نظر گرفتن هر کاشی به‌عنوان یک اپلیکیشن مین‌نت، رابط را فیلتر کند. همچنین مقایسه بین دسته‌بندی‌ها را دشوار می‌سازد: لینک یک صرافی، آزمایش یک خالق و یک اپلیکیشن با کیف پول تأییدشدهٔ مین‌نت ممکن است در کنار هم نمایش داده شوند، درحالی‌که اهداف متفاوتی دارند.

قابلیت پرداخت معیاری محدودتر از وجود اپلیکیشن است

پای در مارس پشتیبانی استودیوی اپلیکیشن را برای اپلیکیشن‌های مین‌نت و پرداخت‌های زنده درون‌اپلیکیشنی اضافه کرد. بیانیهٔ روز پای آن سال اعلام کرد که چهار اپلیکیشن استودیوی اپلیکیشن برای انتقال به مین‌نت و ادغام پرداخت‌های واقعی پی دعوت شده‌اند. همین انتشار، تعاملات پرداخت پایدار را نیز توضیح داد که می‌تواند ویژگی خریداری‌شده را فراتر از یک نشست واحد فعال نگه دارد. عدد چهار، تعداد اپلیکیشن‌های دعوت‌شدهٔ استودیوی اپلیکیشن در آن زمان است، نه تعداد کل اپلیکیشن‌های مین‌نت در سراسر شبکه.

به‌روزرسانی قبلی استودیوی اپلیکیشن در ژانویه، ادغام پرداخت با توکن آزمایشی را توصیف کرد. این امکان را به خالقان داد که بدون انتقال واقعی پی بین کاربران و اپلیکیشن‌ها آزمایش کنند. مقایسهٔ نمونهٔ پرداخت آزمایشی با خرید کامل مین‌نت، فعالیت‌های شبیه‌سازی‌شده و فعالیت‌های اقتصادی معنادار را با هم اشتباه می‌گیرد. تا اکتبر، ابزارهای استودیوی اپلیکیشن گسترش یافته بود، اما اعلامیهٔ قمّه تعداد پرداخت‌های واقعی انجام‌شده از طریق محصولات آن را گزارش نکرد.

مسیر پرداخت مین‌نت از اصل به‌صورت قابل مشاهده است. کاربر انتقال را تأیید می‌کند، اپلیکیشن پاسخ فراخوانی را پردازش می‌کند و دفترکل تراکنش پی تسویه‌شده را ثبت می‌کند. زنجیرهٔ عمومی می‌تواند پرداختی به یک کیف پول شناخته‌شده را نشان دهد، اما یک آدرس کیف پول به‌تنهایی ممکن است متعلق به توسعه‌دهنده، صرافی، تست داخلی یا کاربر عادی باشد. برای اندازه‌گیری تقاضای مصرف‌کننده، اپراتور اپلیکیشن باید آدرس دریافتی تولیدی خود را شناسایی کند و اطلاعات کافی دربارهٔ سرویس خود ارائه دهد تا فروش را از انتقال‌های خودی، انگیزه‌ها یا حرکت مکرر همان سکه‌ها تشخیص دهد.

تعداد پرداخت یا هزینه می‌تواند در هر دو جهت گمراه‌کننده باشد. یک اپلیکیشن ممکن است از چند سفارش بزرگ تجاری درآمد کسب کند، درحالی‌که دیگری هزاران اقدام کوچک پولی را انجام می‌دهد. انتقال کلی پی لزوماً درآمد خالص نیست اگر کاربران بازپرداخت یا پاداش دریافت کنند. یک اپلیکیشن با اشتراک‌بندی ممکن است حفظ کاربر قوی داشته باشد اما تعداد انتقال‌های فردی کمتری داشته باشد. کیف‌پول‌های پرداخت‌کنندهٔ مکرر، خریداران مجزا، خریدهای تکمیل‌شده و دورهٔ اندازه‌گیری، مقایسه را دقیق‌تر می‌کنند. پروژه این چهار فیلد را برای بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن خود در اعلامیهٔ قمّه منتشر نکرد.

کتابخانهٔ پرداخت پای ادغام سریعی را برای توسعه‌دهندگانی که از پشته‌های وب پشتیبانی‌شده استفاده می‌کنند، وعده می‌دهد. راهنمای توسعه‌دهندهٔ ژانویه روشی برای افزودن قابلیت پرداخت در کمتر از ده دقیقه توصیف کرد. ادغام کد یک موفقیت فنی است، نه شاهدی بر اینکه مشتریان بعداً یک سرویس را خریداری کرده‌اند. این تمایز در بسیاری از شبکه‌های پرداخت دیده می‌شود: پذیرش یک ابزار و ایجاد تجارت، نتایج متفاوتی هستند.

برخی اپلیکیشن‌ها بدون دریافت پی نیز می‌توانند ارزشمند باشند. یک ابزار می‌تواند از احراز هویت پای برای خدمت‌رسانی به کاربران تأییدشده، ارائه اطلاعات یا اتصال پایونیرها به فعالیت‌های خارجی استفاده کند. قمّه می‌تواند به‌طور منطقی چنین نرم‌افزارهایی را به‌نمایش بگذارد. اما در نظر گرفتن عدم وجود پرداخت در هر اپلیکیشن به‌عنوان اثباتی برای نداشتن کاربر، نادرست است. معیار صحیح باید با محصول همخوانی داشته باشد: نشست‌های مکرر برای ابزار رایگان، سفارش‌های تکمیل‌شده برای تاجر، استقرارهای فعال برای سرویس توسعه‌دهنده، یا تبدیل‌های پولی برای اپلیکیشنی که مدل کسب‌وکارش نیازمند آن‌هاست.

یک حسابرسی باید چهار مخرج را از هم جدا نگه دارد

اعداد منتشرشده را می‌توان بدون تقسیم کمیت‌های ناهمگن در یک جدول سادهٔ اندازه‌گیری قرار داد. بیش از ۶۰ میلیون پایونیر فعال پای، گسترده‌ترین مخاطبی را توصیف می‌کند که پروژه ادعا می‌کند. بیش از ۱۸٫۱ میلیون کاربر تأییدشده، افرادی را توصیف می‌کند که KYC را پشت سر گذاشته‌اند. بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن مین‌نت، نرم‌افزارها را توصیف می‌کند. بیش از ۴۲۰۰۰۰ گره، زیرساخت شبکه را توصیف می‌کند. یک نسبت پذیرش معتبر نیازمند تعداد کاربران مجزای یک اپلیکیشن مشخص در یک دورهٔ تعریف‌شده، تقسیم‌بر جمعیت مؤهل تعریف‌شده‌ای است. پای این صورت‌مقدار را در اعلامیه ارائه نکرد.

تقسیم ۱۸٫۱ میلیون نفر تأییدشده بر ۳۰۰ اپلیکیشن، تحت فرض مصنوعی توزیع یکنواخت، حدود ۶۰۳۳۳ نفر در اپلیکیشن می‌دهد. این محاسبه از حداقل‌های گردشدهٔ پروژه استفاده می‌کند و اندازه‌گیری از مخاطب هیچ اپلیکیشن خاصی نیست. یک شخص می‌تواند از چند اپلیکیشن استفاده کند یا هیچ‌کدام را نبیند، و یک اپلیکیشن می‌تواند گروهی بسیار کوچک‌تر از میانگین نظری را جذب کند. گزارش این خارج قسمت به‌عنوان «کاربر در هر اپلیکیشن» خطای عددی است، نه تحلیل اصلی. یافتهٔ معنادار این است که هیچ پل منتشرشده‌ای بین مخاطبان گزارش‌شده و فعالیت اپلیکیشن وجود ندارد.

روش بهتر، درخواست یک صادرات تاریخ‌دار از موجودی بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن و برچسب‌گذاری هر ورودی بر اساس مرحله است. برای هر کدام، ثبت کنید که آیا URL کارکرد دارد، احراز هویت پای ادغام شده است، کیف پول مین‌نت تأیید شده است، آدرس پرداخت افشا شده است، پرداخت‌های پی در بازهٔ مشخصی تکمیل شده است، و معیاری از کاربران مکرر و مجزا وجود دارد. اپراتورها ممکن است از افشای اطلاعات مشتریان خصوصی خودداری کنند؛ اما شمارش‌های تجمیعی و تراکنش‌های عمومی همچنان می‌توانند تأیید مفیدی فراهم کنند. این تمرین شکاف بین دسترسی احتمالی و استفادهٔ واقعی از سرویس را بدون فرض اینکه تمام اپلیکیشن‌ها یکسان هستند، آشکار می‌سازد.

ممکن است این مطلب را نیز دوست داشته باشید: قیمت شبکهٔ پای پیش از ارتقا ۰٫۰۸ دلار کاهش یافت: آیا پی می‌تواند روند نزولی خود را معکوس کند؟

فهرست موجودی باید مشخص کند که آیا این اپلیکیشن در مرورگر Pi تأییدشده است یا به‌صورت خودمیزبان از طریق SoloHost اجرا می‌شود. Pi اعلام کرده که SoloHost به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد اپلیکیشن‌های هوش مصنوعی خودمیزبان را منتشر کنند و اعلامیه اکتبر آن این محصول را با پلتفرم توسعه‌دهندگان خود گروه‌بندی کرده است. یک سرویس اجراشده روی یک گره می‌تواند از نظر نرم‌افزاری معمولی یک اپلیکیشن باشد، بدون آنکه لزوماً یک اپلیکیشن وب با کیف پرداخت شبکه اصلی (Mainnet) باشد. ترکیب این دو دسته ممکن است قابل دفاع باشد، اگر Pi نحوه شمارش آنها را توضیح دهد. تا آن زمان، یک حسابرسی مستقل باید وضعیت جداگانه هر دو را حفظ کند.

قوانین فهرست Pi بررسی دیگری را فراهم می‌کنند. آنها برای اپلیکیشن‌هایی که به دنبال ثبت در شبکه اصلی هستند، صرفاً تراکنش‌های اختصاصی Pi را الزامی می‌دانند؛ در عین حال، پروژه در جای دیگری از اکوسیستم خود نقش بالقوه ارز ثابت را مطرح کرده است. ویژگی OUSD مستند کرده که هیچ ادغام پرداخت یا مکانیزم تقاضای توکنی که راه‌اندازی شده باشد مشخص نشده است. تغییر آینده در قوانین ثبت اپلیکیشن یا استثناهای محدود نیازمند به‌روزرسانی سیاست با تاریخ مشخص است. خود اعلامیه اوج‌گیری (summit) نه صفحه فعلی فهرست را اصلاح می‌کند و نه OUSD را به‌عنوان روش پرداخت موجود برای اپلیکیشن‌ها تعریف می‌کند.

پنج اپلیکیشن فهرست‌شده نشان می‌دهند که شمار کلی در عنوان چه چیزی را پنهان می‌کند.

به‌روزرسانی قبلی Pi نمونه‌ای کوچک و نام‌گذاری‌شده از نحوه انتخاب اپلیکیشن‌ها توسط پروژه ارائه می‌دهد. این اطلاعیه پنج افزودنی جدید به رابط اکوسیستم شبکه اصلی را اعلام کرد، از جمله یک بازی مار، اپلیکیشن‌های تجارت الکترونیک و خدمات اطلاعاتی درباره توکن PI. Pi اعلام کرد که این پنج اپلیکیشن از نظر کیفیت، عملکرد کامل، کاربردی بودن و انطباق با سیاست‌ها مورد بررسی قرار گرفته‌اند. این نمونه نشان می‌دهد که فهرست تأییدشده می‌تواند انواع مختلفی از نرم‌افزارها را پذیرا باشد. اما این نمونه فراوانی بازدید از هر کدام یا میزان هزینه‌ای که کاربران در آنها انجام داده‌اند را آشکار نمی‌کند.

طبقه‌بندی این پنج اپلیکیشن بر اساس عملکرد اعلام‌شده‌شان، مفیدتر از در نظر گرفتن گنجاندن آنها به‌عنوان یک نتیجه اقتصادی واحد است. یک بازی ممکن است جلسات متعددی را ثبت کند، اما پرداخت‌های کمی داشته باشد. یک سایت اطلاعاتی ممکن است بدون هیچ انتقال توکنی خوانده شود. یک اپلیکیشن تجاری ممکن است سفارشات ناخالص، سفارشات بازپرداختی، رسیدهای فروشنده و خریداران تکراری را نمایش دهد. حتی در این گروه کوچک نیز معیار واحدی وجود ندارد که شمار پنج را به تقاضای توکن PI تبدیل کند. این نمونه نشان می‌دهد که چرا فهرست بزرگ‌تر شامل بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن نیازمند طبقه‌بندی بر اساس نوع اپلیکیشن است، تا عدد کلی استفاده را بتوان تفسیر کرد.

Pi در آن به‌روزرسانی به‌طور صریح هشدار داد که فهرست شبکه اصلی بسیاری از اپلیکیشن‌های شخص ثالث را نادیده گرفته است. یک اپلیکیشن ردشده یا ارسال‌نشده لزوماً غیرقابل استفاده نیست. پروژه انتخاب فهرست را از دسترس‌پذیری گسترده‌تر متمایز می‌کند و فهرست‌های خارجی ممکن است نامزدهای بیشتری را نشان دهند. بنابراین، یک تصویربرداری مستقل از مرورگر می‌تواند تعداد کاشی‌های قابل مشاهده در یک تاریخ خاص را تعیین کند، اما نمی‌تواند تعداد کل اپلیکیشن‌های فعال را تأیید کند. هماهنگ‌سازی این دو نیازمند فهرست دروازه توسعه‌دهندگان یا روش‌شناسی منتشرشده توسط Pi است.

سوال اینکه چه چیزی به‌عنوان «آماده شبکه اصلی» محسوب می‌شود، حسابرسی را بیشتر پیچیده می‌کند. یک توسعه‌دهنده می‌تواند کیف پول و آدرس URL را آماده کند، در حالی که منتظر تأیید پرداخت‌های ورودی است؛ یک اپلیکیشن ممکن است سرویسی را اجرا کند که اصلاً نیازی به پرداخت ندارد. پروژه ممکن است پیکربندی شبکه اصلی کارکردپذیر را پیش از لیست‌شدن توسط کوراتور محاسبه کند. یک فیلد وضعیت برای تأیید پرداخت‌ها، آخرین دسترسی موفق و اجرای تولیدی، این تمایزها را بدون افشای داده‌های خصوصی کاربران آشکار می‌کند. Pi این جدول فیلد‌به‌فیلد را در انتشار اوج‌گیری اکتبر ارائه نکرده است.

در مواد رسمی خط زمانی مفیدی وجود دارد. انتشار App Studio در ژانویه با تعاملات پرداخت Test-Pi آغاز شد. به‌روزرسانی مارس چهار اثر انتخاب‌شده را برای دسترسی به قابلیت پرداخت شبکه اصلی دعوت کرد. اسناد توسعه‌دهندگان بعدی گستره امکاناتی را که سازندگان می‌توانند با ذخیره‌سازی محلی، اشتراک‌گذاری فایل و داده‌های استیکینگ اختصاصی اپلیکیشن استفاده کنند، گسترش داد. اعلامیه اوج‌گیری اکتبر بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن شبکه اصلی را ارائه می‌کند. این نقاط پایانی جمعیت‌های متفاوتی را توصیف می‌کنند، بنابراین کسر چهار از ۳۰۰ نمی‌تواند تعداد اپلیکیشن‌های پرداختی جدید را محاسبه کند. خط زمانی واضح، آنچه را که هر رقم در زمان انتشارش شمارش کرده است، حفظ می‌کند.

پوشش‌های قبلی از اولین سال شبکه باز Pi، App Studio را در میان محصولات عمومی اصلی پروژه معرفی کرد. ادعای اکتبر به فهرستی بعدی مربوط است. هر مقایسه‌ای با سال اول باید از تعریف یکسان اپلیکیشن استفاده کند و از وارد کردن کل کاربران تأییدهویت (KYC) یا انتقال از دوره قدیمی به دوره فعلی خودداری کند. یک بررسی تاریخی می‌تواند زمان ظهور یک ویژگی را مشخص کند؛ اما نمی‌تواند سری اطلاعات کاربران فعال اکتبر را که گمشده است، جبران کند.

بهترین استدلال به نفع Pi درباره وجود مخاطبان آماده است.

Pi بررسی‌های هویتی، کیف‌پول‌ها، مسیر کشف مبتنی بر مرورگر، ابزارهای پرداخت اپلیکیشن و پایه گسترده‌ای از شرکت‌کنندگان ادعاشده را گردآوری کرده است. توسعه‌دهنده‌ای که محصولی کاربردی می‌سازد، می‌تواند آن را از طریق کانال‌های موجود توزیع کند، نه اینکه مجبور باشد هر کاربر را به‌صورت مستقل جذب کند. گزارش بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن شبکه اصلی ممکن است نشان‌دهنده این باشد که تیم‌های زیادی از پیش کار آماده‌سازی نرم‌افزار شبکه زنده را انجام داده‌اند. اوج‌گیری قول داده است محصولات آنها را نمایش دهد و ابزارهای اضافی را منتشر کند. هیچ‌یک از این حقایق نباید تنها به دلیل عدم وجود ارقام عمومی نگهداری کاربران حذف شوند.

استدلال شک‌گرایان نیز به‌همان اندازه ملموس است. توزیع اجباری بازگشت کاربر به اپلیکیشن نیست. تأیید هویت (KYC) هویت دارنده حساب را تحت فرآیند پروژه تأیید می‌کند؛ اما نشان نمی‌دهد که این شخص دارای توکن PI قابل اختیار است، نیاز به محصول خاصی دارد یا خریدی را تکمیل می‌کند. رتبه‌بندی‌های فهرست ممکن است منعکس‌کننده استیکینگ برای تبلیغات باشد. ابزارهای ساخت اپلیکیشن ممکن است تعداد آزمایش‌ها را سریع‌تر از تعداد کسب‌وکارهای دارای مشتریان تکراری افزایش دهند. این‌ها دلایلی برای درخواست سوابق استفاده هستند، نه دلایلی برای فرض شکست اپلیکیشن‌ها.

پوشش‌های قبلی از اقتصاد App Studio، هزینه‌های پیش‌روی سازندگان را بررسی کرده و اشاره کرده که ارسال‌های مسابقه‌های کدنویسی (hackathon) با محصولات فعال یکسان نیستند. اوج‌گیری فعلی مسابقه کدنویسی جدیدی را معرفی می‌کند و ویژگی‌های بیشتری برای توسعه‌دهندگان ارائه می‌دهد. شمار ارسال‌ها پس از رویداد، میزان مشارکت در آن مسابقه را اندازه‌گیری می‌کند. سهم اپلیکیشن‌هایی که بعدها به شبکه اصلی می‌رسند، به‌طور پیوسته آنلاین می‌مانند و کاربران تکراری دارند، نتیجه‌ای سخت‌تر را اندازه‌گیری می‌کند.

یک اپراتور می‌تواند استدلال مثبت را قابل اندازه‌گیری کند با انتشار گزارش گروه‌های سنی (cohort report). ابتدا اپلیکیشن‌هایی که پیش از تاریخ انتخاب‌شده در فهرست قرار گرفته‌اند را شناسایی کنید، سپس اعلام کنید که چند مورد پس از ۳۰ و ۹۰ روز همچنان کار می‌کنند و چند مورد کاربران منحصر به‌فردی دارند که بازگشت یا پرداخت دارند. گزارش مقایسه‌ای یک فصل بعد نشان خواهد داد که آیا ابزارهای جدید توسعه‌دهندگان به حفظ کاربران توسط اپلیکیشن‌ها کمک می‌کنند یا فقط به راه‌اندازی آنها. Pi چنین گزارشی را برای نوامبر وعده نداده است. عدم وعده دادن باید به‌صورت صریح بیان شود، بدون اینکه درخواست گزارش به‌عنوان یک تحویل اعلام‌شده تبدیل شود.

مشاهده مستقل محدودیت‌های عملی دارد. مرورگر Pi ممکن است نیازمند حساب، تأیید هویت (KYC) یا مجوزهای اپلیکیشن باشد. برچسب‌های کیف‌پول همیشه عمومی نیستند. یک اکسپلورر بلاک ممکن است تراکنش‌ها را نشان دهد، اما دلیل وقوع آنها را نشان ندهد. یک گزارش‌گر خارجی می‌تواند اپلیکیشن‌های نام‌گذاری‌شده، قراردادهای عمومی و تراکنش‌های نمونه را تأیید کند، اما نمی‌تواند هر جلسه خصوصی کاربر را از روی زنجیره استنباط کند. بنابراین، یک حسابرسی کامل ممکن است تا حدی به افشای توسعه‌دهندگان و پروژه وابسته باقی بماند. مهم‌ترین تمایز بین آنچه به‌صورت مستقل بازتولید شده و آنچه توسط Pi یا تیم اپلیکیشن گزارش شده است، وجود دارد.

یک نمونه احتمالی حسابرسی می‌تواند با پنج اپلیکیشنی که خود پروژه در به‌روزرسانی قبلی نام برده است، آغاز شود. گزارش‌گر ثبت می‌کند که آیا هر URL اکنون بارگذاری می‌شود، آیا ورود کار می‌کند، آیا عملکرد ارائه‌شده قابل انجام است و آیا درخواست پرداخت وجود دارد. یک بررسی دوم پس از ۳۰ روز، بررسی می‌کند که آیا همان عملکردها همچنان کار می‌کنند. این یک آزمون مستقیم از دردسترس‌بودن پنج اپلیکیشن نام‌گذاری‌شده است، نه تخمینی برای تمام ۳۰۰ اپلیکیشن. گسترش نمونه نیازمند چارچوب نمونه‌گیری کامل است که پست اوج‌گیری فراهم نکرده است.

برای یک اپلیکیشن که ادعا می‌کند فروش داشته است، عملیات‌گر می‌تواند آدرس کیف پول و بازه‌ای زمانی را افشا کند که صرفاً برای دریافت‌های تولیدی استفاده شده است. یک گزارشگر سپس می‌تواند تعداد فرستنده‌های منحصربه‌فرد و مجموع PI دریافتی را از دفترکل محاسبه کند، هرچند باید تصریح کند که واریزی‌های انجام‌شده در صرافی‌ها یا بانک‌ها، انتقال‌های توسعه‌دهندگان و بازپرداخت‌ها ممکن است این اعداد را مخدوش کنند. انتقالی از بانک یا صرافی را بدون شواهد بیشتر نمی‌توان به خرید مشتری نسبت داد. برای یک سرویس رایگان، عملیات‌گر ممکن است آمار جمع‌شده کاربران فعال و نگهداری‌شده را با رعایت حریم خصوصی افشا کند. روش‌های متفاوت، با برچسب‌گذاری صادقانه، از یک امتیاز واحد و بی‌پشتوانهٔ «پذیرش» ترجیح داده می‌شوند.

مدل کسب‌وکار اپلیکیشن همچنین تعیین می‌کند که آیا PI اصلاً درگیر است یا خیر. ابزارهای توسعه‌دهندهٔ Pi قابلیت‌های ورود به سیستم، کشف و پرداخت را به‌صورت جداگانه ارائه می‌دهند. یک سازنده می‌تواند از دو قابلیت اول بدون استفاده از قابلیت سوم استفاده کند. ادعای «بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن» ممکن است کاملاً دقیق باشد، درحالی‌که تنها زیرمجموعه‌ای از آن‌ها دارای کیف پول پرداخت تأییدشده برای انتقال‌های واقعی هستند. دعوت ماه مارس Pi به چهار ایجاد از استودیوی اپلیکیشن‌ها نشان‌دهندهٔ مسیر تأیید محدودتری برای یک دسته است، اما دربارهٔ تعداد اپلیکیشن‌های مستقلِ کدنویسی‌شده که امروزه پرداخت‌ها را می‌پذیرند، چیزی قطعی نمی‌گوید.

آبان ماه می‌تواند محصولات را آشکار کند، اما نه سال‌ها نگهداری را.

رویداد ۱۷ تا ۱۹ آبان به‌صورت یک اوج‌گاه آنلاین برنامه‌ریزی شده است، نه تاریخی که تضمین می‌شود همهٔ ویژگی‌های اعلام‌شده در آن وارد مرحلهٔ تولید شوند. Pi اعلام کرده است که به‌روزرسانی‌های پلتفرم، نمایش‌های توسعه‌دهندگان، نمایش‌های شرکا و اپلیکیشن‌ها و اطلاعات بیشتری دربارهٔ یک هکاتون ارائه خواهد داد. یک ارائه ممکن است ابزاری را در محیطی کنترل‌شده نشان دهد. ابزار اجراشده و اپلیکیشنی که از آن با مشتریان استفاده می‌کند، مراحل بعدی و جداگانه‌ای هستند که قابل بررسی هستند.

اگر یک اپلیکیشن نام‌گذاری‌شده آدرس کیف پول تولیدی منتشر کند و تراکنشی را نشان دهد که خواننده بتواند آن را بازتولید کند، مقاله می‌تواند یک قابلیت خاص را تأیید کند. اگر یک ماه دادهٔ کیف‌پول‌های پرداخت‌کنندهٔ منحصربه‌فرد را بدون شامل کردن بازپرداخت‌ها و تست‌ها منتشر کند، مقاله می‌تواند دربارهٔ استفاده بحث کند. اگر تنها یک نمایش ویدیویی ارائه دهد، مقاله باید آن را «نمایش» بنامد. این طبقه‌بندی‌ها گزارش‌دهی معمولی محصولات هستند، نه استاندارد خاصی که بر Pi تحمیل شده است.

اعلامیهٔ پروژه تاریخ راه‌اندازی مشترک برای بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن، زمان فعال‌بودن آن‌ها یا سهمی از آن‌ها که پرداخت‌های PI را می‌پذیرند را گزارش نمی‌کند. اما تاریخ‌های اوج‌گاه و موضوعاتی را که قصد پوشش دادن آن‌ها را دارد، ذکر می‌کند. بعدی‌ترین برنامهٔ منتشرشده و اپلیکیشن‌های خاصی که برای نمایش انتخاب شده‌اند، اسنادی هستند که می‌توانند شکاف بین ادعای ۳۰۰ اپلیکیشنی و استفادهٔ قابل مشاهده را کاهش دهند.

چه چیزی را باید زیر نظر داشت

• فهرست اپلیکیشن‌ها: لیست به‌روزشدهٔ Pi که تعریف می‌کند کدام اپلیکیشن‌ها تشکیل‌دهندهٔ مجموع گزارش‌شدهٔ بیش از ۳۰۰ عدد هستند.

• وضعیت تولیدی: اپلیکیشن‌های نام‌گذاری‌شده با URLهای Mainnet فعال، کیف‌پول‌های تأییدشده و تراکنش‌های زندهٔ قابل بازتولید.

• استفادهٔ مکرر: افشاگری‌های توسعه‌دهندگان یا شبکه دربارهٔ کاربران بازگشتی منحصربه‌فرد در بازهٔ مشخصی ۳۰ یا ۹۰ روزه.

• پرداخت‌ها: خریدهای انجام‌شدهٔ PI که از اقدامات Testnet، انگیزه‌ها، بازپرداخت‌ها و انتقال‌های داخلی جدا شده‌اند.

• انتشارات اوج‌گاه: برنامهٔ ۱۷ تا ۱۹ آبان، ابزارهای اجراشده و قوانین هکاتون، هرکدام با وضعیتی به‌تاریخ مشخص.

پرسش‌های متداول

اوج‌گاه اکوسیستم Pi Network چه زمانی برگزار می‌شود؟

Pi اولین اوج‌گاه آنلاین اکوسیستم خود را برای ۱۷ تا ۱۹ آبان ۱۴۰۵ برنامه‌ریزی کرده است. این رویداد شامل نمایش‌های توسعه‌دهندگان، اعلامیه‌های پلتفرم، نمایش اپلیکیشن‌ها و جزئیات هکاتون جدید خواهد بود. در اعلامیهٔ ۲۵ مهر، برنامهٔ کامل آن منتشر نشده است.

Pi چند اپلیکیشن Mainnet گزارش داده است؟

بیانیهٔ ۲۵ مهر اعلام می‌کند که بیش از ۳۰۰ اپلیکیشن Mainnet وجود دارد. این بیانیه تمام اپلیکیشن‌های شمارش‌شده را فهرست نکرده و جمع‌کل کاربران فعال اپلیکیشن‌ها را به‌صورت جداگانه ارائه نمی‌دهد. این رقم یک معیار موجودی گزارش‌شدهٔ پروژه است.

آیا تمام اپلیکیشن‌های Mainnet در مرورگر Pi فهرست شده‌اند؟

مستندات Pi بیان می‌کند که رابط اکوسیستم آن انتخابی است و ممکن است اپلیکیشن‌های Mainnet و آماده‌شدهٔ Mainnet را حذف کند. پیکربندی Mainnet یک اپلیکیشن و پذیرفته‌شدن آن در فهرست، وضعیت‌های متفاوتی هستند. بنابراین، تعداد نمایش‌داده‌شده در مرورگر ممکن است با مجموع گزارش‌شدهٔ پروژه متفاوت باشد.

آیا ۳۰۰ اپلیکیشن به این معناست که ۳۰۰ کسب‌وکار PI کسب می‌کنند؟

هیچ مبلغ درآمدی همراه با این اعلامیه ارائه نشده است. کاربردها اهداف متفاوتی دارند و یکپارچه‌سازی پرداخت نشان‌دهندهٔ پرداخت مشتریان نیست. شمارش خریدهای تکمیل‌شده و کاربران تکراری پرداخت‌کننده، پاسخ این سؤال را فراهم می‌کند.

چند کاربر Pi KYC را به‌طور کامل انجام داده‌اند؟

در اعلامیهٔ اوج‌گیری، Pi بیش از ۱۸٫۱ میلیون کاربر تأییدشدهٔ کامل KYC را گزارش کرد. همچنین به‌طور جداگانه ادعا کرد بیش از ۶۰ میلیون پایونیر فعال دارد. هیچ‌یک از این دو شماره، تعداد افرادی را که در اکتبر از یکی از برنامه‌های Mainnet استفاده کرده‌اند، مشخص نمی‌کند.

آیا برنامه‌های App Studio می‌توانند PI واقعی دریافت کنند؟

Pi در مارس حمایت Mainnet را برای برخی برنامه‌های انتخاب‌شدهٔ App Studio اعلام کرد و گفت چهار برنامه برای انتقال و یکپارچه‌سازی پرداخت‌های زنده دعوت شده‌اند. آزمایش‌های قبلی پرداخت App Studio از Test-Pi استفاده می‌کردند. این شمارهٔ مارس، کل تعداد برنامه‌های Mainnet در اکتبر نیست.

آیا رتبه‌بندی بالاتر در دایرکتوری نشان‌دهندهٔ محبوبیت برنامه است؟

خیر. Pi اعلام کرده که کاربران و کسب‌وکارها می‌توانند PI را سهام‌گذاری کنند تا جایگاه و مواجههٔ برنامه در دایرکتوری بهبود یابد. رتبه‌بندی ممکن است بازدید ایجاد کند، اما شمارش منتشرشده‌ای از کاربران فعال یا پرداخت‌کننده نیست. معیار استفادهٔ تکراری پاسخ سؤال دیگری را می‌دهد.

چه شواهدی نشان‌دهندهٔ استفادهٔ واقعی از یک برنامه است؟

یک برنامهٔ تولیدی با نام مشخص، تراکنش‌های قابل تأیید (در صورت لزوم) و داده‌های کاربران منحصربه‌فرد یا خریدهای تکراری با تاریخ مشخص، فعالیت خاصی را ثابت می‌کند. ابزارهای رایگان ممکن است نیازمند معیارهای حفظ کاربر به‌جای جمع‌بندی پرداخت‌ها باشند. این تحلیل آموزشی است، نه توصیهٔ سرمایه‌گذاری.

اعلامیهٔ مسئولیت: این مقاله صرفاً برای اطلاع‌رسانی و اهداف آموزشی است و توصیهٔ مالی یا سرمایه‌گذاری محسوب نمی‌شود. اعداد ارائه‌شده مبتنی بر اسناد نظارتی و گزارش‌های موجود در زمان نگارش هستند و با هر افشای جدید تغییر می‌کنند. هیچ‌یک از مطالب اینجا توصیه‌ای برای خرید، فروش یا نگهداری هیچ اوراق بهادار یا دارایی نیست. همیشه تحقیقات خود را انجام دهید. اطلاعات تا تاریخ ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ دقیق است.

اطلاعات بیشتر: Capital B در نیمهٔ اول ۲۰۲۶ خسارت ۷۸ میلیون دلاری گزارش کرد، با وجود خرید بیشتر بیت‌کوین