مقررات کریپتو زمانی احساس میشد که چیزی دور از کاربران عادی اتفاق میافتد.
یک صرافی بزرگ مورد تحقیق قرار میگیرد. یک هک بزرگ خبرساز میشود. یک صادرکننده استیبلکوین تحت فشار قرار میگیرد. یک رگولاتور چارچوب صدور مجوز جدیدی را اعلام میکند. آن داستانها مهم هستند، اما دیگر تمام تصویر نیستند.
اکنون مقررات به انتقال واقعی نزدیکتر میشود. به همین دلیل است که آخرین تلاش کره جنوبی پیرامون قانون سفر FATF شایسته توجه است. واحد اطلاعات مالی این کشور، یا FIU، میخواهد این قانون تراکنشهای کوچکتر کریپتو را نیز پوشش دهد، نه فقط جابجاییهای بزرگتر که در حال حاضر بالاتر از آستانههای گزارشدهی موجود قرار دارند.
در ظاهر، این به نظر یک بهروزرسانی انطباقی محدود میرسد.
این بیش از این است. این نشان میدهد که نظارت بر کریپتو چگونه در حال تبدیل شدن به جزئیات بیشتر است. رگولاتورها نه تنها میپرسند که آیا یک صرافی مجوز دارد یا خیر. آنها همچنین میپرسند که وجوه به کجا میرود، چه کسی آنها را دریافت میکند، آیا هر دو پلتفرم تراکنش را درک میکنند، و آیا تراکنشهای کوچکتر میتوانند برای اجتناب از بررسی استفاده شوند.
برای معاملهگران، این یادآوری است که انطباق دیگر یک مسئله اداری نیست. این بخشی از نحوه حرکت بازارهای کریپتو شده است.
قانون سفر درباره پیگیری انتقال است
قانون سفر یک ایده جدید نیست. این از استانداردهای جهانی ضد پولشویی ناشی میشود و برای قابل ردیابیتر کردن انتقالهای مالی طراحی شده است. در کریپتو، این معمولاً ارائهدهندگان خدمات مانند صرافیها و امانتداران را ملزم میکند تا اطلاعات خاص فرستنده و گیرنده را هنگام برآورده شدن معیارهای مربوطه جمعآوری و به اشتراک بگذارند.
به زبان ساده، رگولاتورها میخواهند پلتفرمهای کریپتو بیش از «وجوه از این کیف پول خارج شد» بدانند. آنها میخواهند بدانند چه کسی وجوه را ارسال کرده، چه کسی آنها را دریافت کرده و کدام ارائهدهندگان خدمات درگیر بودهاند.
کره جنوبی در حال حاضر الزامات قانون سفر را برای انتقالهای کریپتو بالاتر از 1 میلیون وون، تقریباً حدود 650 دلار، اعمال میکند. آخرین پیشنهاد FIU در مورد پیشبرد استاندارد به سمت پایینتر است، بنابراین تراکنشهای کوچکتر به طور خودکار خارج از حوزه انطباق قرار نمیگیرند.
این مهم است زیرا آستانهها رفتار ایجاد میکنند. اگر قانونی فقط بالاتر از مقدار معینی اعمال شود، مجرمان میتوانند تراکنشها را به قطعات کوچکتر تقسیم کنند. یک تراکنش کوچک ممکن است مهم به نظر نرسد. صدها یا هزاران تراکنش کوچکتر همچنان میتوانند ارزش قابل توجهی را جابجا کنند.
این شکافی است که رگولاتورها سعی در بستن آن دارند.
چرا تراکنشهای کوچک اکنون بخشی از گفتگو هستند
برای بسیاری از کاربران عادی، تراکنشهای کوچک کریپتو معمول است. واریز به یک صرافی. برداشت به یک کیف پول. یک تراکنش آزمایشی قبل از جابجایی مقدار بیشتر. پرداخت بین پلتفرمها. هیچکدام از اینها غیرعادی به نظر نمیرسد.
اما از دیدگاه یک رگولاتور، تراکنشهای کوچک همچنان میتوانند بخشی از یک الگوی بزرگتر باشند. این به ویژه در فعالیتهای فرامرزی صادق است. وجوه میتواند به سرعت بین صرافیها، کیف پولها، پلتفرمهای خارجی و مکانهای با مقررات کمتر جابجا شود. اگر هر تراکنش زیر آستانه گزارشدهی نگه داشته شود، دیدن تصویر کامل دشوارتر میشود.
به همین دلیل است که پیشنهاد FIU بر تراکنشهای کوچکتر تمرکز دارد. هدف صرفاً سختتر کردن استفاده از کریپتو نیست. هدف کاهش فضایی است که وجوه غیرقانونی میتوانند با ماندن در زیر رادار به طور پنهانی جابجا شوند.
این همان منطقی است که رگولاتورها سالها در امور مالی سنتی از آن استفاده کردهاند. کریپتو اکنون به آن دنیا نزدیکتر میشود. تفاوت این است که کریپتو سریعتر، از طریق پلتفرمهای بیشتر و اغلب در حوزههای قضایی بیشتر جابجا میشود. این اجرای مداوم را دشوارتر میکند.
هر دو طرف انتقال مهم هستند
یکی از بخشهای مهمتر موضع کره جنوبی این است که قانون سفر نباید فقط برای پلتفرم فرستنده وجوه اعمال شود.
پلتفرم گیرنده نیز مهم است. این ممکن است بدیهی به نظر برسد، اما در عمل یک مسئله بزرگ است. اگر یک صرافی اطلاعات لازم را جمعآوری کند اما پلتفرم گیرنده تعهدات سازگار نداشته باشد، زنجیره اطلاعات میتواند شکسته شود. یک انتقال میتواند در یک محیط با مقررات خوب شروع شود و در جایی با کنترلهای ضعیفتر به پایان برسد.
این دقیقاً همان نوع شکافی است که رگولاتورها از آن متنفرند.
برای پلتفرمهای کریپتو، این بدان معناست که انطباق بیشتر به طرفهای مقابل مربوط میشود. شناخت مشتری خود کافی نیست. پلتفرمها همچنین باید بدانند که وجوه را به چه کسی ارسال میکنند، چه نوع پلتفرمی آن را دریافت میکند و آیا آن پلتفرم به درستی نظارت میشود.
برای کاربران، این ممکن است به روشهای کوچک اما قابل توجهی ظاهر شود.
یک برداشت ممکن است اطلاعات بیشتری بخواهد. یک واریز ممکن است برای تسویه طولانیتر شود. یک انتقال به پلتفرمهای خاص ممکن است با دقت بیشتری بررسی شود. برخی از مقاصد ممکن است به عنوان ریسک بالاتر علامتگذاری شوند. کریپتو در بسیاری از موارد همچنان به سرعت جابجا خواهد شد. اما این ایده که هر انتقال باید فوراً و بدون هیچ سوالی جابجا شود، در بازارهای تحت نظارت کمتر واقعبینانه میشود.
پلتفرمهای خارجی تحت فشار بیشتری هستند
تمرکز FIU بر پلتفرمهای خارجی و ثبتنشده نیز مهم است.
اینجاست که داستان مقررات عملیتر میشود. یک کاربر ممکن است زیاد به محل استقرار یک پلتفرم فکر نکند. آنها ممکن است به کارمزدها، نقدینگی، لیستها و اینکه آیا برداشتها کار میکنند اهمیت دهند. رگولاتورها متفاوت فکر میکنند. آنها به مجوزها، نظارت، کنترلهای AML، ریسک تحریمها و اینکه آیا یک پلتفرم در هنگام فعالیت مشکوک همکاری میکند، نگاه میکنند.
همه پلتفرمهای خارجی یکسان نیستند. برخی با کنترلهای جدی فعالیت میکنند. برخی دیگر مبهمتر هستند.
اما اگر مکانی به کاربران در سراسر مرزها بدون مجوز یا نظارت واضح خدمات ارائه دهد، توجه بیشتری را به خود جلب خواهد کرد. این بخشی از یک روند گستردهتر است. رگولاتورها سعی میکنند از تبدیل شدن پلتفرمهای پرخطر به مسیرهای فرار برای وجوهی که قبلاً از صرافیهای تحت نظارت عبور کردهاند، جلوگیری کنند.
این بدان معنا نیست که هر انتقال فرامرزی مشکوک است. این بدان معناست که پلتفرمها ممکن است به طور فزایندهای نیاز داشته باشند اثبات کنند که ریسک مقصدی که وجوه به آن میرود را درک میکنند.
DeFi سوال سختتری است
قانون سفر آسانترین راه برای اعمال بر صرافیهای متمرکز است. با این حال، DeFi آشفتهتر است.
یک قرارداد هوشمند به تنهایی KYC را انجام نمیدهد. یک کیف پول ممکن است متعلق به یک پلتفرم نباشد. یک انتقال همتا به همتا ممکن است در هر دو طرف یک واسطه تحت نظارت نداشته باشد. یک مسیر صرافی غیرمتمرکز میتواند شامل چندین استخر و توکن باشد.
این بدان معنا نیست که DeFi خارج از بحث است. این بدان معناست که رگولاتورها ممکن است بر نقاطی تمرکز کنند که DeFi با دنیای تحت نظارت تماس دارد: صرافیهای متمرکز، صادرکنندگان استیبلکوین، کیف پولهای میزبانی شده، اپراتورهای فرانتاند، پلها، رمپهای ورودی و خروجی فیات.
برای معاملهگران، این مهم است زیرا مسیر وجوه اهمیت بیشتری پیدا میکند. انتقال کریپتو از یک صرافی به یک کیف پول، به DeFi، از طریق یک پل، بازگشت به یک پلتفرم و سپس عبور از مرزها ممکن است سوالات بیشتری را نسبت به یک انتقال ساده صرافی به صرافی ایجاد کند.
بازار هنوز باز است. اما لایه انطباق اطراف آن ضخیمتر میشود.
این برای کاربران Tapbit چه معنایی دارد
برای کاربران Tapbit، فشار قانون سفر کره جنوبی ارزش تماشا کردن را دارد زیرا به یک تغییر بزرگتر در بازار کریپتو اشاره دارد.
انتقالها، واریزها، برداشتها، دسترسی به پلتفرم و جابجایی فرامرزی همگی به طور فزایندهای با استانداردهای انطباق گره خوردهاند.
هنگام جابجایی وجوه، کاربران باید به قوانین پلتفرم، الزامات تأیید هویت، شبکههای پشتیبانی شده، محدودیتهای برداشت، در دسترس بودن منطقهای و اطلاعیههای ریسک توجه کنند.
همچنین ارزش دارد که با پلتفرمهای مقصد مراقب باشید. یک آدرس کیف پول ممکن است صحیح باشد، اما پلتفرم پشت آن همچنان میتواند ریسک انطباق ایجاد کند. یک انتقال ممکن است از نظر فنی معتبر باشد، اما اگر طرف گیرنده نیاز به بررسی اضافی داشته باشد، همچنان با تأخیر مواجه شود.
در بازار امروز، یک انتقال فقط یک تراکنش بلاکچین نیست. این همچنین یک رویداد انطباقی است. این بخشی است که بسیاری از کاربران هنوز در حال تطبیق با آن هستند.
کاربران میتوانند از Tapbit بازدید کنند تا بازارهای کریپتو پشتیبانی شده را دنبال کرده و محصولات معاملاتی موجود را بررسی کنند. کاربران فعلی میتوانند وارد شوند، در حالی که کاربران جدید میتوانند اینجا ثبتنام کنند.
سوالات متداول (FAQ)
قانون سفر در کریپتو چیست؟
قانون سفر یک استاندارد ضد پولشویی است که ارائهدهندگان خدمات کریپتو را ملزم میکند اطلاعات خاصی را در مورد فرستنده و گیرنده انتقالهای واجد شرایط جمعآوری و به اشتراک بگذارند. در عمل، این به رگولاتورها و پلتفرمها کمک میکند تا بفهمند وجوه از کجا میآیند و به کجا میروند.
چرا FIU کره جنوبی در مورد تراکنشهای کوچکتر کریپتو صحبت میکند؟
FIU کره جنوبی نگران است که مجرمان بتوانند انتقالهای بزرگتر را به تراکنشهای کوچکتر تقسیم کنند تا از آستانههای گزارشدهی اجتناب کنند. با فشار برای پوشش گستردهتر قانون سفر، FIU میخواهد نقاط کور در نظارت فرامرزی کریپتو را کاهش دهد.
آیا این بدان معناست که تراکنشهای کوچک کریپتو ممنوع هستند؟
خیر. این پیشنهاد به معنای ممنوعیت تراکنشهای کوچک کریپتو نیست. این بدان معناست که تراکنشهای کوچکتر ممکن است با بررسیهای انطباقی بیشتر، الزامات اشتراکگذاری اطلاعات یا بررسی پلتفرم مواجه شوند اگر قوانین گسترش یابند.
