قانون شفافیت در سنا شکست خورد. آیا قوانین SEC و CFTC می‌توانند شکاف را پر کنند؟

Victor Ramirez – Tapbit Learn Technical AnalystVictor Ramirez|1 دقیقه زمان مطالعه

نکات کلیدی

- قانون شفافیت در سنا پیش نرفت و قانون‌گذاری گسترده‌تر ساختار بازار ارزهای دیجیتال در ایالات متحده را حل‌نشده باقی گذاشت.

- پیشنهادات SEC می‌تواند مسیرهای روشن‌تری را برای برخی پیشنهادات ارزهای دیجیتال و رفتار قرارداد سرمایه‌گذاری ایجاد کند.

- قانون‌گذاری CFTC ممکن است راهنمایی‌های بیشتری را برای معاملات کالاهای ارز دیجیتال و نظارت بر بازار ارائه دهد.

- قوانین آژانس‌ها می‌توانند عدم قطعیت نظارتی را کاهش دهند اما نمی‌توانند به طور کامل جایگزین قانون‌گذاری در مورد صلاحیت، پیش‌دستی ایالتی و ساختار بلندمدت بازار شوند.

- کسب‌وکارهای ارز دیجیتال و مؤسسات مالی باید بین قوانین پیشنهادی، راهنمایی‌های آژانس و قوانین الزام‌آور فدرال تمایز قائل شوند.

مفهوم قانون شفافیت

بازار ارز دیجیتال ایالات متحده قانون‌گذاری مورد انتظار خود را دریافت نکرد. در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، سنا نتوانست قانون شفافیت بازار دارایی دیجیتال، که معمولاً به عنوان قانون شفافیت شناخته می‌شود، را پیش ببرد. رأی‌گیری رویه‌ای با نتیجه ۴۹ به ۵۰ به پایان رسید که کمتر از ۶۰ رأی لازم برای پیشبرد لایحه بود.

این نتیجه تقاضا برای قوانین روشن‌تر ارز دیجیتال را از بین نبرد. بلکه محل جستجوی بازار برای آن‌ها را تغییر داد. در حالی که کنگره همچنان دچار اختلاف است، کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) و کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) با پیشنهادات خود پیش می‌روند.

برای معامله‌گران ارز دیجیتال، سؤال مهم دیگر صرفاً این نیست که آیا قانون شفافیت تصویب خواهد شد یا خیر. بلکه این است که آیا قوانین در سطح آژانس‌ها می‌توانند در حالی که قانون‌گذاران به مذاکرات ادامه می‌دهند، قطعیت کافی را فراهم کنند.

قانون شفافیت برای تغییر چه چیزی طراحی شده بود

قانون شفافیت با هدف ایجاد یک چارچوب فدرال برای دارایی‌های دیجیتال و تعریف نقش‌های SEC و CFTC تدوین شده بود. این لایحه دسته‌بندی‌هایی را برای کالاها، صرافی‌ها، کارگزاران، فروشندگان و سایر فعالان بازار دیجیتال تعیین می‌کرد.

نسخه سنای آن نیز توجه را به خود جلب کرد زیرا می‌توانست دامنه فعالیت‌های ارز دیجیتال موجود برای بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری را گسترش دهد. گزارشی از خدمات تحقیقات کنگره بیان داشت که این پیشنهاد ۱۱ دسته فعالیت دارایی دیجیتال را اضافه می‌کرد که سازمان‌های بانکی می‌توانستند تحت چارچوب جدید انجام دهند. این فعالیت‌ها شامل مجوزهای گسترده‌تر پذیره‌نویسی و معامله دارایی دیجیتال نسبت به آنچه بانک‌ها در حال حاضر برای بسیاری از اوراق بهادار سنتی دارند، می‌شد.

این بدان معنا نیست که لایحه مسیر نامحدودی را برای بانک‌ها جهت معامله هر توکنی ایجاد می‌کرد. بانک‌ها همچنان با الزامات سرمایه، نگهداری، مدیریت ریسک و ضد پول‌شویی مواجه بودند. اهمیت آن این بود که دارایی‌های دیجیتال می‌توانستند در یک ساختار بازار فدرال روشن‌تر قرار گیرند به جای اینکه از طریق مجموعه‌ای از تفاسیر آژانس‌ها ارزیابی شوند.

چرا رأی سنا شکست خورد

این رأی به بیش از یک دلیل شکست خورد. دموکرات‌ها نگرانی‌هایی را در مورد حفاظت از مصرف‌کننده، اختیارات اجرایی و روابط مالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور، با صنعت ارز دیجیتال مطرح کردند. برخی قانون‌گذاران استدلال کردند که این لایحه به اندازه کافی به تضاد منافع و نفوذ شرکت‌های دارایی دیجیتال بر سیاست‌گذاری نپرداخته است.

جمهوری‌خواهان و حامیان صنعت استدلال کردند که این قانون‌گذاری عدم قطعیت نظارتی را کاهش داده و به ایالات متحده در رقابت در امور مالی دیجیتال کمک می‌کند.

پیش‌نویس نهایی همچنین با اختلافاتی در مورد پاداش‌های استیبل‌کوین، اختیارات اجرایی ایالتی و تعادل بین مقررات فدرال و ایالتی مواجه شد. نتیجه لایحه‌ای با حمایت گسترده صنعت اما توافق سیاسی ناکافی برای عبور از آستانه رویه‌ای سنا بود.

این رأی رد نهایی هرگونه لایحه احتمالی ساختار بازار ارز دیجیتال نبود. اما به این معنی بود که نسخه فعلی نمی‌توانست در آن زمان پیش برود. سوابق کنگره، رأی شکست‌خورده و استدلال‌های پیرامون قانون‌گذاری را ثبت می‌کند.

SEC به سمت یک چارچوب جداگانه ارز دیجیتال حرکت می‌کند

SEC مجموعه‌ای از قوانین به نام «مقررات دارایی‌های ارز دیجیتال» را پیشنهاد کرده است. این پیشنهاد یک رژیم پیشنهادی اوراق بهادار سفارشی برای قراردادهای سرمایه‌گذاری خاص شامل دارایی‌های ارز دیجیتال ایجاد می‌کند.

طبق این پیشنهاد، ناشران واجد شرایط می‌توانند به طور بالقوه از معافیت راه‌اندازی برای پیشنهادات تا سقف ۵ میلیون دلار در طول چهار سال استفاده کنند. یک معافیت جمع‌آوری سرمایه بزرگتر اجازه پیشنهادات تا سقف ۷۵ میلیون دلار را در یک دوره ۱۲ ماهه، مشروط به شرایط افشا و گزارش‌دهی، می‌دهد.

این پیشنهاد همچنین شامل یک پناهگاه مشروط است. اگر ناشر شرایط لازم را برآورده کند، دارایی ارز دیجیتال مربوطه می‌تواند در نهایت از تعریف قرارداد سرمایه‌گذاری برای اهداف خاص قوانین اوراق بهادار فدرال خارج شود.

این‌ها قوانین پیشنهادی هستند، نه قانون نهایی. آن‌ها همچنین به جمع‌آوری سرمایه و رفتار اوراق بهادار می‌پردازند به جای جایگزینی چارچوب ساختار بازار گسترده‌تری که قانون شفافیت برای آن طراحی شده بود. انتشار رسمی SEC دامنه و محدودیت‌های این پیشنهاد را توضیح می‌دهد.

CFTC فرآیند قانون‌گذاری خود را آغاز می‌کند

CFTC مسیری متفاوت را در پیش گرفته است. در تاریخ ۵ اکتبر ۲۰۲۶، این سازمان اطلاعیه پیش‌نویس قانون‌گذاری را در مورد معاملات و بازارهای دارایی‌های ارز دیجیتال صادر کرد.

این اطلاعیه بر معاملات کالاهای خرده‌فروشی شامل دارایی‌های ارز دیجیتال تمرکز دارد و برای ورودی عمومی در مورد یک چارچوب جامع‌تر درخواست می‌کند. هدف، انطباق قوانین بازار کالا با ساختار دارایی‌های دیجیتال و در عین حال حفظ یکپارچگی بازار و حفاظت از مصرف‌کننده است.

این می‌تواند به ویژه برای صرافی‌های ارز دیجیتال و پلتفرم‌های مشتقه مهم باشد. CFTC تجربه نظارت بر بازارهای آتی و مشتقه را دارد، اما اختیار آن بر بازار اسپات ارز دیجیتال محدودتر از اختیاری است که قانون شفافیت تکمیل شده می‌توانست فراهم کند.

این محدودیت اصلی رویکرد آژانس است. قوانین SEC و CFTC می‌توانند راهنمایی‌های مفیدی ارائه دهند، اما نمی‌توانند به طور کامل جایگزین قانون‌گذاری شوند زمانی که موضوع شامل صلاحیت، اولویت‌های ورشکستگی، پیش‌دستی ایالتی یا تقسیم دائمی مسئولیت نظارتی باشد.

این برای بانک‌ها چه معنایی دارد

نسخه سنای قانون شفافیت می‌توانست مشارکت بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری در فعالیت‌های مرتبط با ارز دیجیتال را آسان‌تر کند. بدون این قانون، بانک‌ها باید به کار در چارچوب قوانین موجود ادامه دهند و تحت چارچوب نظارتی فعلی درخواست تأیید کنند.

این بدان معنا نیست که بانک‌ها از دارایی‌های دیجیتال محروم هستند. بانک‌ها همچنان می‌توانند خدمات خاصی در زمینه نگهداری، پرداخت، فناوری و سرمایه‌گذاری را در جایی که رگولاتورها اجازه می‌دهند، ارائه دهند. تفاوت این است که دسترسی ممکن است کندتر، گران‌تر و وابسته به تصمیمات نظارتی فردی باقی بماند.

برای کسب‌وکارهای ارز دیجیتال، این یک محیط نابرابر ایجاد می‌کند. مؤسسات بزرگتر با تیم‌های حقوقی و انطباقی ممکن است بتوانند عدم قطعیت را مدیریت کنند. شرکت‌های کوچکتر ممکن است با هزینه‌های بالاتر و تردید بیشتر از سوی شرکای بانکی مواجه شوند.

مسئله استیبل‌کوین جداگانه باقی می‌ماند

قانون‌گذاری استیبل‌کوین فراتر از قانون‌گذاری ساختار بازار پیش رفته است. قانون GENIUS یک چارچوب فدرال برای استیبل‌کوین‌های پرداخت ایجاد کرد، در حالی که فدرال رزرو قوانینی را برای پشتوانه ذخایر، مدیریت ریسک و درخواست‌های شرکت‌های هلدینگ بانکی که به دنبال صدور استیبل‌کوین‌های پرداخت هستند، پیشنهاد کرده است.

این وضعیت غیرمعمولی را ایجاد می‌کند. ایالات متحده ممکن است قبل از توافق کنگره بر سر یک چارچوب کامل برای صرافی‌ها، کارگزاران، صادرکنندگان توکن و کالاهای دیجیتال، قوانینی را برای فعالیت‌های خاص استیبل‌کوین توسعه دهد.

برای بازار، این می‌تواند رشد محصولات مبتنی بر دلار را تشویق کند در حالی که سایر بخش‌های صنعت ارز دیجیتال را تحت عدم قطعیت مداوم قرار می‌دهد.

آیا قوانین آژانس می‌توانند جایگزین قانون شفافیت شوند؟

آن‌ها می‌توانند برخی از عدم قطعیت‌ها را کاهش دهند، اما نمی‌توانند تمام آنچه را که قانون وعده داده بود، ارائه دهند.

قوانین آژانس می‌توانند نحوه رفتار برخی پیشنهادات توکن را روشن کنند، مسیرهای انطباق ایجاد کنند و استانداردهای عملیاتی را برای فعالیت‌های خاص تعیین کنند. آن‌ها همچنین می‌توانند سریع‌تر از یک قانون فدرال به‌روز شوند.

ضعف آن‌ها دوام است. یک تیم رهبری آینده SEC یا CFTC می‌تواند قوانین را بازنگری کند، تفسیر آن‌ها را محدود کند یا اولویت‌های اجرایی را تغییر دهد. قانون‌گذاری یک پایه پایدارتر برای شرکت‌هایی که تصمیمات سرمایه‌گذاری بلندمدت می‌گیرند، فراهم می‌کند.

به همین دلیل است که پل اتکینز، رئیس SEC، حتی در حالی که از قانون‌گذاری موقت حمایت می‌کند، همچنان قانون‌گذاری کنگره را ضروری می‌داند. موضع SEC این است که قوانین اداری می‌توانند در حال حاضر کمک کنند، اما یک چارچوب پایدار همچنان به کنگره نیاز دارد.

نکته نهایی

شکست رأی سنا به بحث قانون‌گذاری ارز دیجیتال در ایالات متحده پایان نداد. این نشان داد که مسئله ساختار بازار از نظر سیاسی حل‌نشده باقی مانده است.

SEC و CFTC اکنون در تلاشند تا بخش‌هایی از کتاب قوانین را از طریق اقدام آژانس بسازند. این ممکن است مسیرهای جدیدی را برای صادرکنندگان توکن، صرافی‌ها، صندوق‌ها و مؤسسات مالی ایجاد کند، اما قطعیت مشابهی را که یک قانون فدرال جامع فراهم می‌کند، ارائه نخواهد داد.

در حال حاضر، سیگنال عملی روشن است: قانون‌گذاری ارز دیجیتال در ایالات متحده در حال حرکت است، اما از چندین کانال به طور همزمان حرکت می‌کند. معامله‌گران و فعالان بازار باید بین یک قانون پیشنهادی، تفسیر آژانس و قانونی که واقعاً به قانون تبدیل شده است، تمایز قائل شوند.

خوانندگان می‌توانند تحلیل‌های بیشتر در مورد قانون‌گذاری ارز دیجیتال، ساختار بازار و دارایی‌های دیجیتال را از طریق Tapbit Learn دنبال کنند. کاربران می‌توانند پلتفرم را در Tapbit کاوش کنند، وارد شوند، یا حساب کاربری ایجاد کنند.

سوالات متداول

قانون شفافیت چیست؟

قانون شفافیت یک قانون پیشنهادی ایالات متحده است که با هدف ایجاد یک چارچوب فدرال برای دارایی‌های دیجیتال و روشن کردن نقش‌های SEC و CFTC تدوین شده است.

آیا قانون شفافیت در سنا تصویب شد؟

خیر. سنا در رأی‌گیری رویه‌ای در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، که با نتیجه ۴۹ به ۵۰ به پایان رسید، نتوانست لایحه را پیش ببرد. بنابراین لایحه در آن مرحله پیش نرفت.

آیا قانون شفافیت به بانک‌ها اجازه معامله ارز دیجیتال را می‌داد؟

نسخه سنا می‌توانست به بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری اجازه دهد ۱۱ دسته فعالیت دارایی دیجیتال، از جمله فعالیت‌های گسترده‌تر پذیره‌نویسی و معامله را انجام دهند. این مجوزها پیشنهادی بودند و در حال حاضر لازم‌الاجرا نیستند.

سلب مسئولیت

معامله‌گری ارزهای دیجیتال با ریسک قابل توجهی از زیان همراه است. قیمت‌ها بسیار نوسانی بوده و می‌توانند به سرعت تغییر کنند. یکپارچه‌سازی‌های پروتکل، کاربردهای توکن و جدول زمانی نقشه راه ممکن است تغییر کنند. این مقاله صرفاً برای اهداف اطلاعاتی است و توصیه سرمایه‌گذاری محسوب نمی‌شود. همیشه تحقیقات خود را انجام دهید (DYOR) و هرگز بیش از آنچه می‌توانید به طور کامل از دست بدهید، سرمایه‌گذاری نکنید.

تسلط بر بازار کریپتو

منابع تخصصی، آموزش‌ها و جدیدترین روندهای رمزارز را دریافت کنید. برای شروع معاملات خود ثبت‌نام کنید.